Tagarchief: energie

Young_rhubarb_487848166[1]

Rabarber breekt batterij-technologie

Young_rhubarb_487848166[1]

Rabarber in volle ontwikkeling. Foto via wikipedia.com (CC).

De achilleshiel van de overgang naar een wereld op hernieuwbare energie is batterijtechnologie. Onderzoek naar de beste batterijen is daarom toponderzoek. Het lijkt nu dat een Harvard-team een belangrijke doorbraak heeft weten te forceren. De doorbraak ligt in de eerste werkende versie van een batterij op basis van louter organische moleculen. Veel goedkoper en duurzamer dan batterijen op basis van metalen. De gebruikte moleculen zijn nauw verwant met rabarbermoleculen.

Vloeibare batterijen

In onze huis- en tuinbatterijen wordt de elektrische lading vastgehouden door een metaal. Sinds lang zijn er ook batterijen gekend waar de vloeistof zelf de lading draagt. Uiterst handig want die vloeistof kan herladen worden en vervolgens doorgepompt naar opslagvaten. Wanneer nodig kan deze vloeistof dan doorgepompt worden in de batterij. Die kan dan elektriciteit produceren.

Het probleem met dergelijke batterijen was de vloeistof. Deze was tot nu toe op basis van vanadium of platinum. Het voordeel van vanadium is dat het in water tot vier elektronen aan zich kan binden. Het materiaal is echter duur, eindig en de energiedichtheid is laag waardoor reusachtige vaten noodzakelijk zijn.

Belang voor hernieuwbare energie

Hernieuwbare energie kan geen oplossing bieden voor ons enorme energieverbruik zolang we de energie niet kunnen opslaan. Elektronen die in een vloeistof worden opgeslagen, kunnen in een vat gepompt en bewaard worden. Een aantal van dergelijke vaten kan bij zonnepanelen of windparken geplaatst worden en ter plaatse overtollige energie opslaan. Deze kan dan gebruikt worden in periodes dat er minder zon en wind beschikbaar is.

Rabarberquinones

De voorgestelde batterij werkt op basis van een quinones. Quinones zijn molecules die in staat zijn elektronen te transporteren. Essentieel voor het elektronentransport doorheen celwanden vormen ze een essentieel deel van de cellulaire protonenpomp – de feitelijke batterij van de cellulaire motor.

Via zogenaamde high-througput scanning heeft men een 10000-tal verschillende quinones geanalyseerd op hun eigenschappen. De meest geschikte quinone is nauw verwant met gelijkaardige rabarbermoleculen.

Beginstadium

Zoals bij alle onderzoek is dit een eerste stap. Als proof of concept werkt het. Over energiedichtheid werd met geen woord gerept en dat bepaalt hoe groot het opslagvat zal worden. In de volgende stadia dient het ontwerp geoptimaliseerd te worden. Het belang van dit onderzoek is echter al duidelijk: een oplossing voor hernieuwbare enrgieopslag zonder gebruik van metalen. Voor de ontwikkeling van een echte bio-economie moet naast de afschaffing van fossiele brandstoffen, ook metalengebruik sterk gerationaliseerd worden. Deze doorbraak heeft effect op beide fronten.

Link naar Nature publicatie: A metal-free organic–inorganic aqueous flow battery

(Via climateprogress.com)

How-We-Live-documentary-Meghan-Horvath-5

Europese energiehonger in stillevens

How-We-Live-documentary-Meghan-Horvath-5 How-We-Live-documentary-Meghan-Horvath-3 How-We-Live-documentary-Meghan-Horvath-1 How-We-Live-documentary-Meghan-Horvath-4 How-We-Live-documentary-Meghan-Horvath-2

De korte documentaire “How we live” van Meghan Horvath op Vimeo brengt de frontlinies van de Europese energiehonger in beeld. Dit in de vorm van stillevens en lokale verhalen uit Wales, Georgië, Servië en Brusselse Europese hoofdkwartieren. De toon wordt gezet met fotografie in de vorm stillevens vol melancholie. De beelden tonen de veranderende landschappen die hun emotionele impact op de lokale bevolking niet missen. Knap document.

Haven van Antwerpen bij Lilo, via Flickr, CC via goya

Koolstofarm België 2050: Doe het Zelf

Haven van Antwerpen bij Lilo, via Flickr, CC via goya

Haven van Antwerpen bij Lilo, via goya@Flickr, CC license

De transitie hapert. België koolstofarm krijgen blijft een weerbarstig verhaal. In Warschau bengelden we schamel achteraan. We dienden toe te geven wat al lang geweten was: onze 2020 doelstellingen zijn niet haalbaar. Versnippering op regionaal en organisatorisch vlak leiden tot een bloedeloze impasse. Als de blinden van Breugel waggelen we een toekomst in op basis van “korte termijn denken”, “afwezigheid van goed bestuur” en het “ontbreken van een duidelijk strategisch kader” zoals het nationaal onderpresteren verklaard werd door de nieuwe voorzitter van de Federale Raad voor Duurzame Ontwikkeling, Magda Aelvoet.

Gelukkig geven enkele verlichte lieden van onze federale administraties de moed niet op. Met een nieuw initiatief (http://www.klimaat.be/2050) trachten ze een zwalpend schip terug op koers te krijgen. Het roer van dienst is een nieuwe rekentool en een rapport: “Scenarios for a Low Carbon Belgium by 2050″ wat zoveel betekent als “Hoe gaan we België koolstofarm maken tegen 2050?”. (Links: Samenvatting en Volledige Rapport)

Onze mening (waar zijn de zeronauts in de regering?)

Het rapport wordt gekenmerkt door veel goede wil en een pak halfbakken conclusies. Zoals Bernard Mazijn het stelde: “Ik vrees dat dit rapport jullie te comfortabel doet voelen.” Wij misten vooral de terugkoppeling naar onszelf, de burgers van dit land. Vreemd want gedurende presentatie stond onze collectieve verantwoordelijkheid centraal - onthou de woorden “met zijn allen”, “ensemble”, “allen”, “gedragsverandering”, …. Ons bescheiden vermoeden is dat het engageren van “het collectief” veel meer vraagt dan de mening van 150 experts. “Men is er zich bewust van”, werd er verteld maar de antwoorden tijdens het vraaggesprek bleven steken op het niveau van groepsaankopen, gedeeld wonen, en de holle slogan “iedereen kan duurzame keuzes maken, elke dag”, yeah… sure. Voor de ware zeronaut valt het geheel dus te licht uit maar we halen er voor u het beste naar boven, en een beetje kritiek.

De rekentool (Creëer je eigen scenario’s)

Een vernuftig stukje webapplicatie dat toelaat met veel knopjes te spelen. De bedoeling is dat we zelf onze visie op een koolstofarm België 2050 simuleren. Wij probeerden voor zeronaut de 100% te halen maar dat lijkt onmogelijk (hierzo). Het ding heeft vooral een educatieve waarde (duurzaamheid, complexe systemen, …). Hoewel hevig gepromoot door de gezagvoerende opperambtenaar en zijn baas federaal staatsecretaris van leefmilieu Melchior Wathelet zal het vele werk dat in het ontwikkelen kroop relatief weinig respons krijgen.

Een map van koolstofarme initiatieven in België en Europa

De initiatieven dienen overheidsgesteund te zijn, een interessant overzicht. Let op Limburg – de streek van de steenkooldelvers munt uit in antikoolstofinitiatieven. Revenge, a dish eaten cold…

Het plan: 80% tot 95% minder broeikasgassen uitstoten in 2050

De eerste grafiek van het rapport is direct een miskleun. Afgaand op de hellingsgraad in het midden van de grafiek projecteert men hier verwachte snelheden van NMBS treinen tot 2050. Weergegeven met een weinig fraai samenspel van lijnen en kleuren.

Nota: Die -5,1% per jaar is geen lineare extrapolatie maar een pijl, symbool van “een utopie”.

Het rapport zelf: “Economische groei komt niet in het gedrang”

Een bijzonder bevreemdende conclusie nadat gesteld werd dat “computing external costs and benefits of the scenarios, (…), fall beyond the scope of this study.” Via 5 scenario’s die vertrekken van het 2020 scenario van de EU – dat we al niet halen - schetst men dan mogelijke toekomsttrajecten…

Het kern (core) scenario lijkt het belangrijkste: op alle vlakken zoveel mogelijk doen maar vooral redelijk blijven. De 95% doelstelling wordt als onmogelijk aangenomen, zoveel werd impliciet bevestigd door het gehamer op de 80 door de heer Wathelet. De grafiek vindt u hieronder.

Mijlpalen: handig overzicht

Met dank voor dit handige schema. Een duidelijke en bruikbare beleidsbenchmark.

De conclusies.

(Dit artikel werd aangepast - ingekort - door de auteur op 28/11)

© smithgill

Tianfu, de ecologische stad

© smithgill

© smithgill

Een stad waar alles op wandelafstand is. Een stad die volledig duurzaam, betaalbaar en bovenal autoloos is. Dat is het idee van Tianfu, een stadsontwerp door Adrian Smith en Gordon Gill voor een buitenstad van Chengdu. Alles binnen deze ‘Great City’ moet dus te voet bereikbaar zijn. Centraal moet er een transporthub komen voor langere afstanden naar andere steden. Dit alles voor een stad van 80.000 inwoners.

Great City 2

© smithgill

Tianfu zou 1.3km² groot zijn, omringd door landbouwgebied. 15% binnen de stad wordt gereserveerd voor groen, 25% voor transport. De overige 60% zijn dan voor constructie. Doelstelling is om te zorgen voor een enorm laag verbruik van energie en water, respectievelijk 48% en 58% minder dan een vergelijkbare, andere stad. En dat is nog maar het begin. Smith and Gill mikken op een reductie van 89% restafval en 60% CO2. Bovendien wordt seizoensenergie verzameld tijdens de zomer en omgezet in energie voor verwarming en warm water tijdens de winter.

Het utopische project heeft een richtdatum van 2021. Daarna wordt Tianfu de thuis voor 30.000 gezinnen. Deze kunnen niet enkel genieten van een stad vol zonnepanelen, maar ook van een hyper-centraliteit. Door alles op maximaal 15 minuten stappen te organiseren, elimineren de ontwerpers de nood voor auto’s. Dit opent ruimte voor groen en parken, voet- en fietspaden.

Ontdek het ontwerp op de projectpagina van AS+GG of download de volledige projectfiche.

logo_Europe b&w

Snelst groeiende campagne ooit naar Europa

Fossilfuelsfree

Tussen oktober 27 en 1 november e.k. komt de snelst groeiende campagne ooit naar Europa. Met 350.org’s Bill McKibben en medestanders pleit de campagne in vijf Europese steden voor een verdere afbouw van investeringen in fossiele brandstoffen. De tournee bouwt verder op een gelijkaardige evenement “Do The Math” in de VS, Australië en Nieuw-Zeeland waar meer dan 300 colleges, universiteiten, meer dan 100 steden en staten en een tientallen religieuze instituten zich engageerden voor desinvestering.

Dringende desinvesteringen noodzakelijk

De desinvesteringsoproep wordt jaar na jaar dringender. Het recente rapport van het Internationaal Klimaatpaneel (IPCC) bevestigde de wiskunde die de grondslag voor de tournee vormt: de zogenaamde olie-industrie – in feite steenkool, gas en olie – bezit vijf keer meer koolstof in zijn reserves dan wat we veilig kunnen opstoken om de opwarming van de aarde onder de 2°C te houden (Zie onze vorige artikes: De Co2 Bubble, IPCC 5de rapport, Grootste gevaar via nog te bouwen CO2-bronnen). Ook de Wereldbank, HSBC en het Internationaal Energie Agentschap bevestigen deze stelling. Eenvoudig samengevat kunnen we concluderen dat het huidige business plan van de olie-industrie incompatibel is met een duurzame beschaving. Vandaar de noodzaak tot een desinvesteringscampagne die dag na dag aan kracht wint.

Snelst groeiende campagne ooit

Vorige week publiceerde Oxford University een studie (“Stranded assets and the fossil fuel divestment campaign: what does divestment mean for the valuation of fossil fuel assets”) waaruit blijkt dat de 350.orgs divesteringscampagne nu reeds de sterkst groeiende campagne in de geschiedenis is - zelfs sterker dan de Anti-Apartheidsbeweging van de jaren ’60.

Europa is het volgende front voor Bill McKibben. Als thuishaven van enkele van de grootste aandelenmarkten en corporaties van de wereld, kan het oppikken van de “Fossil Free Europe” campagne in onze regio een verreikende en serieuze bedreiging vormen voor de winstmarges van de olie-industrie.

Huidige desinvesteringen binnen Europa

De verstgevorderde desinvesteringscampagnes bevinden zich op dit moment in het VK via organisaties als People&Planet op universiteiten en Project Noah en Bright Now voor religieuze organisaties en sinds kort ook UK Quakers. Ook Duitsland, Denemarken en Zweden hebben initiatieven lopen voor desinvestering. In Zweden heeft de Zweedse Centrumpartij het 110 miljard euro wegende nationaal pensioenfonds opgeroepen hun aandelen in oliebedrijven te verkopen.

De olie-industrie mag de machtigste industrie op aarde zijn, een groeiende globale beweging gaat voor de confrontatie.

(Dit artikel is gebaseerd op een artikel van Jamie Henn, co-oprichter en hoofd communicatie van 350.org)

Energie uit de weg

Halen we straks energie uit de snelwegen waarover we rijden? Wegen met druk autoverkeer worden in de toekomst mogelijk zelf een grote bron van elektriciteit. In de augustus/september-editie van Traffic Technology Magazine werden onlangs de mogelijkheden en moeilijkheden onderzocht.

Het principe van zogenaamd piëzo-elektrische energieoogst is relatief eenvoudig. Wagens rijden over de weg, hun banden plaatsen druk op piëzo-elektrische kristallen die in de weg ingebed zijn en die genereren op hun beurt een kleine hoeveelheid energie.

Die geproduceerde energie mag dan misschien op het eerste zicht verwaarloosbaar lijken, maar beeld je in dat alle dagelijkse verkeer over de Brusselse ring over duizenden van die piëzo-elektrische kristallen rijdt, en je hebt genoeg om alle wegverlichting langs de ring van energie te voorzien.

Een piëzoelektrische schijf genereert een spanning wanneer ze vervormd wordt (sterk overdreven)

Een piëzoelektrische schijf genereert een spanning wanneer ze vervormd wordt (sterk overdreven)

Energie oogsten

Energie oogsten uit rijdend verkeer is een idee dat al een tijdje de universiteiten aan het denken zet. Zo poneerde Oregon State University in 2012 zijn ‘Research Problem Statement‘ waarin de universiteit een voorstel doet om duurzame wegen in de staat Oregon uit te testen.

Het onderzoek naar dergelijke technologie staat echter nog in zijn kinderschoenen en kant en klare oplossingen zijn helaas nog niet voor vandaag. De weg naar gratis elektriciteit is bovendien geplaveid met praktische bezwaren: manier van installatie, de installatie- en onderhoudskost … De energieoogst op wegen is misschien dan wel een goeie oplossing bij vlot verkeer, maar wat als er traag of stilstaand verkeer is?

Selling points

Maar ze zijn er, de eerste tekenen van bedrijvigheid. Zo is er het Israëlische Innowattech dat naar eigen zeggen ‘energy harvesting systems’ ontwikkelt. En ook al botst het bedrijf voorlopig nog op veel reserves bij verkeersoverheden, toch is Innowattech overtuigd van de mogelijkheden van piëzo-elektrische technologie voor wegen. ‘Energy harvesting’ kan interessant zijn voor bepaalde plaatsen waar men niet aan het lokale elektriciteitsnetwerk kan omwille van veiligheidsredenen. De technologie kan ook ’s nachts werken, wat van zonne-energie bijvoorbeeld niet kan gezegd worden.

Opwarming oppervlakte van de planeet tussen 1901 - 2012 (IPCC, 5th assessment report, via Stephen Shankland)

Het 5de klimaatrapport - links en reacties

Opwarming oppervlakte van de planeet tussen 1901 - 2012 (IPCC, 5th assessment report, via Stephen Shankland)

Opwarming oppervlakte van de planeet tussen 1901 - 2012 (IPCC, 5th assessment report, via Stephen Shankland)

27 september: hier de links naar het klimaatrapport en de analyse van enkele leidende instituten

De Basis

De website Grist levert de inleiding met de laagste drempel: WTF is the IPCC?

Enkele Reacties
  1. Climate Progress (15 things you should know about the IPCC …)
  2. Nature (Despite the Hiatus, Climate Change here to stay)
  3. Climate Progress (Alarming IPCC Prognosis: 9°F Warming For U.S., Faster Sea Rise, More Extreme Weather, Permafrost Collapse)
  4. Skeptical Science (Why is the IPCC AR5 so much more confident in human-caused global warming?)
  5. The Guardian (IPCC climate report: human impact is ‘unequivocal’)
  6. NY Times (U.N. Climate Panel Endorses Ceiling on Global Emissions)
  7. TheEnergyCollective (The New IPCC AR5 Report: How Should Leaders Respond?)
  8. Wunderground (Goede analyse: Landmark 2013 IPCC Report: 95% Chance Most of Global Warming is Human-Caused)
  9. Bloomberg (Fossil Fuels Need to Stay Unburned to Meet Climate Target)
  10. Wunderground (What the 5th IPCC assessmet doesnt include)
Het Rapport
  1. Samenvatting voor beleidsmaker
  2. Media Portaal
  3. Het Rapport Deel 1: De wetenschap

Deel 2 en verder worden volgend jaar uitgebracht. Veel leesplezier!

Istanbul-nasa-earthobservatory

Samen bouwen aan een energie-internet

Istanbul-nasa-earthobservatory

De gerenomeerde econoom, professor en auteur Jeremy Rifkin, adviseur van oa bondskanselier Merkel en de Europese Commissie bracht recent een bezoek aan de provincie Limburg. Hij bracht zijn verhaal over ‘de derde industriële revolutie’ voor een breed publiek en hij maakte tijd vrij voor ontmoetingen met CEO’s en jonge ondernemers om de toekomst van Limburg te bespreken.

Rifkin begon zijn betoog met de minder fraaie boodschap dat het probleem van klimaatsverandering veel groter is dan onze maatschappij kan bevatten. Dit komt doordat we op dit moment niet in staat zijn om al de mogelijke feedbackloops te (h)erkennen en in te schatten. Omdat we er maar niet in slagen om onze CO2 uitstoot drastisch terug te brengen, zitten we op het pad van een opwarming van minstens 4 graden. Een recent rapport van de wereldbank beschrijft hoe de wereld er zal uitzien in dit scenario: kuststeden verdwijnen, de voedselproductie komt in gevaar, de watercyclus wordt verstoord met meer droogtes en overstromingen, meer intense stormen, een enorm verlies aan biodiversiteit… Een 4 graden warmere wereld zal zo verschillend zijn van de wereld die we vandaag kennen dat het plannen voor toekomstige noden ernstig in het gedrang komt. Anders gezegd: het instandhouden van levenskwaliteit zal veel moeilijker worden in deze nieuwe wereld, zoniet onmogelijk. Een grote afname van levenskwaliteit is bijgevolg niet onwaarschijnlijk.

‘Verandering van tijdperken’

Een andere gerenomeerde professor, wetenschapper en activist Jan Rotmans, die mee aan de wieg stond van de klimaatmodellen, beschrijft in zijn boek ‘in het oog van de orkaan’ dat we ons als maatschappij op een kantelpunt bevinden: dit is geen tijdperk van verandering maar een ‘verandering van tijdperken’. En dergelijke kantelpunten gaan gepaard met onzekerheid, turbulentie, chaos en strijd. Strijd tussen remmers die niet aangepast zijn aan de nieuwe werkelijkheid en versnellers die op zoek zijn naar nieuwe oplossingen voor een duurzame maatschappij.

Op vlak van energie spreekt Rifkin van ‘sunsetting resources’ zoals gas, kolen en olie die uitputbaar zijn en ‘sunrising resources’ zoals wind, zon en waterkracht die onuitputtelijk zijn. De sunsetting energiebronnen zijn de motor van onze huidige economie. Echter, wanneer de olieprijs stijgt tot meer dan 150 dollar per vat, valt de economische motor stil met grote gevolgen voor levenskwaliteit. Denk maar aan de stijging van voedselprijzen in 2008 waardoor wereldwijd mensen in de problemen kwamen en rellen ontstonden.

Rifkins vijf pijlers

Volgens Rifkin zijn de komende 40 jaar cruciaal om de wereldeconomie om te schakelen naar een energievriendelijke kringloopeconomie. En energie speelt hierin een centrale rol. In zijn pleidooi benoemt Rifkin 5 pijlers die in samenhang dienen ontwikkeld te worden. Een drastische en snelle toename in hernieuwbare energie, het ombouwen van energieverslindende gebouwen tot energieproducerende gebouwen, het opslaan van energie om pieken en dallen in energieproductie en –vraag op te vangen, het installeren van slimme energienetwerken en het produceren en onderhouden van elektrische auto’s. Deze pijlers zijn niet alleen goed voor het klimaat, ze kunnen ook miljoenen nieuwe banen opleveren. Via een slim energie-internet kan elke burger zijn eigen geproduceerde energie uploaden wanneer er overschot is en een andere burger honderden kilometers verder die een tekort aan energie heeft, downloadt wat hij nodig heeft. Dit gebeurt op dit moment reeds met muziek en films, het is dus niet ondenkbaar dat een energie-internet tot de nabije toekomst behoort. Technologisch is de omschakeling naar een schoon, hernieuwbaar energiesysteem om de motor van een inclusieve kringloopeconomie aan te drijven mogelijk. Maar dit zal slechts realiseerbaar zijn indien elke consument zijn steentje bijdraagt. Indien we levenskwaliteit van onszelf en onze kinderen als belangrijk beschouwen, beginnen we er best zo snel mogelijk aan. Er zijn tal van initiatieven die we als privépersoon kunnen ondersteunen/ondernemen; zoals het deelnemen aan cooperaties rond hernieuwbare energie, het isoleren van onze woonst en het installeren van hernieubare energiebronnen op ons huis. Het bedrijf DSM hanteert de volgende toepasselijke quote: “You can not be successful in a failing world”. De provincie Limburg heeft dit begrepen. Het bezoek van Jeremy Rifkin was alvast een wake-up call.

Foto: NASA, Istanboel ‘s nachts

Screen-Shot-2013-05-12-at-11.15.18-AM[1]

Volledige VS grid op hernieuwbare energie tegen 2050

In de Verenigde Staten zal het tegen 2050 mogelijk zijn om aan het grootste deel van de energievraag te voldoen op basis van hernieuwbare energie. Het National Renewable Energy Laboratory (NREL), speerpunt van het Amerikaanse onderzoek in hernieuwbare energiebronnen heeft jaren studie (Renewable Energy Futures Study) met honderden andere instituten samengevat in onderstaande - het moet gezegd: schitterende - animatie.

Screen-Shot-2013-05-12-at-11.15.18-AM[1]

Observaties

Huidige technologieën in combinatie met een flexibelere grid kunnen tot 80% van de energiemarkt voorzien.

Op elk uur van de dag is het netwerk in staat op de elektriciteitsvraag in te gaan (zie een tweede animatie onderaan).

Het systeem zal een lappendeken worden van een zeer divers geheel aan hernieuwbare technologieën. In de animatie is is dit goed te bestuderen.

Emissies van broeikasgassen en consumptie van water zullen zeer sterk dalen.

Kost van de transitie zal competitiever worden met groeiende schaal en technologische optimalisatie.

Een belangrijke stap?

Een vorige artikel (2030 geen Mission Impossible) eindigde met een grafiek, tot het jaar 2030, waarin het gebruik van fossiele brandstoffen ongeveer stabiel bleef. In deze projectie van het NREL zien we het gebruik van fossiele brandstoffen al duidelijk dalen in die periode. De spectaculairste daling zou tussen 2030 en 2050 moeten komen. NREL hoopt nu dat de Amerikaanse regering en de staten meer zullen inzetten op de transitie naar hernieuwbare energie.

Screen-Shot-2013-05-12-at-11.17.55-AM[1]

infrarood-verwarming

Efficiënte verwarming in een elektrische auto

Picture by zane.hollingsworth (Flickr, CC)

Picture by zane.hollingsworth (Flickr, CC)

Je hebt er misschien nog niet bij stil gestaan maar een klassieke wagen met verbrandingsmotor heeft een enorm voordeel. Gratis verwarming!

Een verbrandingsmotor is waanzinnig inefficiënt: minder dan de helft van de energie die in je diesel of benzine zit wordt omgezet in kinetische energie, de rest gaat verloren als warmte. Die warmte kan je in de winter gebruiken om de cabine tot een meer aangename temperatuur te brengen.

De elektromotor die je in een elektrische auto (EV) terug vindt, heeft een veel hogere efficiëntie (tot +- 90%) waardoor er onvoldoende verloren warmte beschikbaar is om de passagiers te verwarmen. Je kan een klassieke elektrische verwarming in de batterij van je EV pluggen maar de batterijen van de huidige EV’s zijn daar eigenlijk niet zwaar genoeg voor. Het rijbereik van de elektrische auto wordt daardoor drastisch verminderd. Moeten we dan zitten ijsberen in onze elektrokar? Waarschijnlijk niet, want grote merken én universiteiten werken aan mogelijke oplossingen.

Infrarood verwarming

BMW werkt momenteel aan infrarood verwarming voor EV’s die de klassieke verwarmingsventilatoren overbodig zullen maken. Volgens BMW kan het rijbereik van een elektrische auto tot 30% verhoogd worden met infrarood verwarming ten opzichte van een EV met klassieke verwarmingsventilatoren. Het systeem heeft ook het voordeel dat de warmte quasi onmiddellijk beschikbaar is, dat het geruisloos is en dat het interieur moderner kan gedesigned worden.

Thermische batterij

Ook de Amerikaanse onderzoeksinstelling MIT broedt op een mogelijke oplossing. MIT werkt aan een zogenaamde thermische batterij die door middel van een reservoir, een lagedrukvat en een water-adsorberend materiaal als airco of als verwarming kan fungeren. Het hele systeem lijkt nogal hocus-pocus en omslachtig (geïnteresseerden kunnen de details hier lezen) maar het geeft alvast aan dat we niet moeten wanhopen voor de verwarming in onze toekomstige (elektrische) bolides.