Flickr, CC, Photo David Dodge, Green Energy Futures
Walmart-SMC Balzac Western Distribution Center

Grootste gevaar voor klimaat komt van nog te bouwen CO2 bronnen

Flickr, CC, Photo David Dodge, Green Energy Futures Walmart-SMC Balzac Western Distribution Center

Flickr, CC, Photo David Dodge, Green Energy Futures
Walmart-SMC Balzac Western Distribution Center

Met de nieuwe energie efficiënte en koolstof-arme technologieën lijkt het dat de grootste bron van CO2 het huidige industriepark is. Tenzij deze installaties gedwongen worden hun operaties te staken zullen ze immers nog tientallen jaren CO2 in de atmosfeer pompen. Zijn we nu reeds het slachtoffer van een niet te veranderen systeem?

Nog niet, stellen de wetenschappers Steven Davis en Ken Caldeira van het Departement Global Ecology van het Carnegie Instituut. De wetenschappers berekenden de hoeveelheid koolstofdioxide die uitgestoten zal worden door bestaande infrastructuur en gebruikten vervolgens deze gegevens om het effect op de atmosfeer daarvan in te schatten.

“De klimaatverandering kent een enorme inertie”, zegt Davis. De inertie, het best te vertalen door sloomheid of traagheid, wordt veroorzaakt door de natuurlijke koolstofcyclus en door onze infrastructuur – twee moeilijk te veranderen gegevens. “We stelden ons de volgende hypothetische vraag: wat als we geen enkel CO2 producerend apparaat meer zouden bouwen en enkel wat al bestaat opgebruiken?”

De onderzoekers kwamen tot het besluit dat tussen 2010 en 2060 de totale emissies ongeveer 500 miljard ton CO2 in de atmosfeer zouden pompen. CO2 concentraties zouden daarmee stabiliseren rond de 430 ppm en de stijging van de globale temperatuur zou beperkt blijven tot 1,3°C. Verrassend, volgens Davis, want dit leidt tot de conclusie dat de de emissies die voor de grootste en meest negatieve impact zullen zorgen afkomstig gaan zijn van apparaten die nog niet gebouwd zijn. Beter goed denken over wat we nog neerpoten dus.

Wim Verbeke

Far out in the uncharted backwaters of the unfashionable end of the western spiral arm of the Galaxy lies a small unregarded yellow sun. Orbiting this at a distance of roughly ninety-two million miles is an utterly insignificant little blue green planet whose ape-descended life forms are so amazingly primitive that they still think digital watches are a pretty neat idea. It's a place I call home and which I love.