Tagarchief: Klimaat

Haven van Antwerpen bij Lilo, via Flickr, CC via goya

Koolstofarm België 2050: Doe het Zelf

Haven van Antwerpen bij Lilo, via Flickr, CC via goya

Haven van Antwerpen bij Lilo, via goya@Flickr, CC license

De transitie hapert. België koolstofarm krijgen blijft een weerbarstig verhaal. In Warschau bengelden we schamel achteraan. We dienden toe te geven wat al lang geweten was: onze 2020 doelstellingen zijn niet haalbaar. Versnippering op regionaal en organisatorisch vlak leiden tot een bloedeloze impasse. Als de blinden van Breugel waggelen we een toekomst in op basis van “korte termijn denken”, “afwezigheid van goed bestuur” en het “ontbreken van een duidelijk strategisch kader” zoals het nationaal onderpresteren verklaard werd door de nieuwe voorzitter van de Federale Raad voor Duurzame Ontwikkeling, Magda Aelvoet.

Gelukkig geven enkele verlichte lieden van onze federale administraties de moed niet op. Met een nieuw initiatief (http://www.klimaat.be/2050) trachten ze een zwalpend schip terug op koers te krijgen. Het roer van dienst is een nieuwe rekentool en een rapport: “Scenarios for a Low Carbon Belgium by 2050″ wat zoveel betekent als “Hoe gaan we België koolstofarm maken tegen 2050?”. (Links: Samenvatting en Volledige Rapport)

Onze mening (waar zijn de zeronauts in de regering?)

Het rapport wordt gekenmerkt door veel goede wil en een pak halfbakken conclusies. Zoals Bernard Mazijn het stelde: “Ik vrees dat dit rapport jullie te comfortabel doet voelen.” Wij misten vooral de terugkoppeling naar onszelf, de burgers van dit land. Vreemd want gedurende presentatie stond onze collectieve verantwoordelijkheid centraal - onthou de woorden “met zijn allen”, “ensemble”, “allen”, “gedragsverandering”, …. Ons bescheiden vermoeden is dat het engageren van “het collectief” veel meer vraagt dan de mening van 150 experts. “Men is er zich bewust van”, werd er verteld maar de antwoorden tijdens het vraaggesprek bleven steken op het niveau van groepsaankopen, gedeeld wonen, en de holle slogan “iedereen kan duurzame keuzes maken, elke dag”, yeah… sure. Voor de ware zeronaut valt het geheel dus te licht uit maar we halen er voor u het beste naar boven, en een beetje kritiek.

De rekentool (Creëer je eigen scenario’s)

Een vernuftig stukje webapplicatie dat toelaat met veel knopjes te spelen. De bedoeling is dat we zelf onze visie op een koolstofarm België 2050 simuleren. Wij probeerden voor zeronaut de 100% te halen maar dat lijkt onmogelijk (hierzo). Het ding heeft vooral een educatieve waarde (duurzaamheid, complexe systemen, …). Hoewel hevig gepromoot door de gezagvoerende opperambtenaar en zijn baas federaal staatsecretaris van leefmilieu Melchior Wathelet zal het vele werk dat in het ontwikkelen kroop relatief weinig respons krijgen.

Een map van koolstofarme initiatieven in België en Europa

De initiatieven dienen overheidsgesteund te zijn, een interessant overzicht. Let op Limburg – de streek van de steenkooldelvers munt uit in antikoolstofinitiatieven. Revenge, a dish eaten cold…

Het plan: 80% tot 95% minder broeikasgassen uitstoten in 2050

De eerste grafiek van het rapport is direct een miskleun. Afgaand op de hellingsgraad in het midden van de grafiek projecteert men hier verwachte snelheden van NMBS treinen tot 2050. Weergegeven met een weinig fraai samenspel van lijnen en kleuren.

Nota: Die -5,1% per jaar is geen lineare extrapolatie maar een pijl, symbool van “een utopie”.

Het rapport zelf: “Economische groei komt niet in het gedrang”

Een bijzonder bevreemdende conclusie nadat gesteld werd dat “computing external costs and benefits of the scenarios, (…), fall beyond the scope of this study.” Via 5 scenario’s die vertrekken van het 2020 scenario van de EU – dat we al niet halen - schetst men dan mogelijke toekomsttrajecten…

Het kern (core) scenario lijkt het belangrijkste: op alle vlakken zoveel mogelijk doen maar vooral redelijk blijven. De 95% doelstelling wordt als onmogelijk aangenomen, zoveel werd impliciet bevestigd door het gehamer op de 80 door de heer Wathelet. De grafiek vindt u hieronder.

Mijlpalen: handig overzicht

Met dank voor dit handige schema. Een duidelijke en bruikbare beleidsbenchmark.

De conclusies.

(Dit artikel werd aangepast - ingekort - door de auteur op 28/11)

24hoursofreality

#CostOfCarbon nu live - de klimaat show van Al Gore

24hoursofreality

Kort berichtje om te melden dat de 24 uur durende tv-show over klimaatopwarming en de ‘kost van koolstoffen’ zonet is begonnen. Wat denken jullie hier van, laat gerust van horen hieronder. De show an je volgen op 24hoursofreality.org. Of via #costofcarbon op Twitter:


Floris-Van-Cauwelaert-Berlijn

Last van doemscenariovermoeidheidssyndroom?

Floris-Van-Cauwelaert-Berlijn

jan-leyssens-5-lijnenU kent ze wel. Van die studies die met een klein beetje geluk 5 lijnen naast de strips in de mainstream journalistiek krijgen. Van die artikels zoals “Er lekt opnieuw radioactief water uit de kerncentrale van Fukushima”. Van die studies die kranten niet plaatsen “omdat ons doelpubliek zich daar niet in interesseert”.

Het toonaangevende magazine Nature publiceerde recent een studie van de Universiteit van Hawaii getiteld: “The timing of new climates”. De onderzoeksvraag voor deze studie: Wanneer kunnen we voor elk land spreken van een nieuwe klimaattoestand. De resultaten zijn frappant. Via deze link kan u zien wanneer we in alle landen kunnen spreken van een ‘nieuw’ klimaat.

België in 2056

In België zal het klimaat zoals we het nu kennen tegen 2056 voorgoed tot het verleden behoren. Tegen het midden van deze eeuw zal de laagste jaartemperatuur hoger zijn dan de hoogste jaartemperatuur van de voorbije 150 jaar (de tijdsspanne waarover een klimaat bekeken wordt). We spreken hier dus niet over beetje minder sneeuw in de winter, maar wel over een volledig ander klimaat.

En als je denkt dat die voorspellingen angstaanjagend zijn, bedenk daar dan ook nog eens de voorspellingen voor de wereldbevolking (1 tot 5 miljard afhankelijk van de reden) én de eerste klimaatmigranten én de impact op de oceanen (koraalriffen die terugdringen, kwallen die oprukken enzovoort) bij, en je krijgt ongeveer een idee van hoe we ervoor staan.

Een tweede belangrijke conclusie van de studie? We kunnen klimaatverandering niet meer terugdringen, hoogstens uitstellen.

Hoogstens uitstel

We zijn dus op een punt gekomen waar we de klimaatsverandering alleen nog maar wat kunnen uitstellen. Het lijkt dus logisch dat we, als mensheid, eens beginnen nadenken over hoe we de doemscenario’s enigszins kunnen verzachten. Over hoe we de zaken anders kunnen aanpakken. Het lijkt dus logisch dat onze politieke leiders iedereen waarschuwen dat de zaken echt fout lopen, en hun beleid hiernaar sturen.

Dat zou logisch zijn. Te logisch wellicht.

En de boer, hij ploegde voort

In plaats daarvan wordt de Amerikaanse senaat gegijzeld door een bende pubers van boven de 60 die hun zin niet krijgen, worden er plannen gesmeed om de Brusselse ring te verbreden, en laten de verschillende Belgische politieke partijen weten dat de prioriteit moet liggen om het mankende economische systeem in gang te houden.

Reageren op de doemscenario’s die jaar na jaar duidelijker en dringender worden? Daarvoor hebben we nog tijd tot 2056.

logo_Europe b&w

Snelst groeiende campagne ooit naar Europa

Fossilfuelsfree

Tussen oktober 27 en 1 november e.k. komt de snelst groeiende campagne ooit naar Europa. Met 350.org’s Bill McKibben en medestanders pleit de campagne in vijf Europese steden voor een verdere afbouw van investeringen in fossiele brandstoffen. De tournee bouwt verder op een gelijkaardige evenement “Do The Math” in de VS, Australië en Nieuw-Zeeland waar meer dan 300 colleges, universiteiten, meer dan 100 steden en staten en een tientallen religieuze instituten zich engageerden voor desinvestering.

Dringende desinvesteringen noodzakelijk

De desinvesteringsoproep wordt jaar na jaar dringender. Het recente rapport van het Internationaal Klimaatpaneel (IPCC) bevestigde de wiskunde die de grondslag voor de tournee vormt: de zogenaamde olie-industrie – in feite steenkool, gas en olie – bezit vijf keer meer koolstof in zijn reserves dan wat we veilig kunnen opstoken om de opwarming van de aarde onder de 2°C te houden (Zie onze vorige artikes: De Co2 Bubble, IPCC 5de rapport, Grootste gevaar via nog te bouwen CO2-bronnen). Ook de Wereldbank, HSBC en het Internationaal Energie Agentschap bevestigen deze stelling. Eenvoudig samengevat kunnen we concluderen dat het huidige business plan van de olie-industrie incompatibel is met een duurzame beschaving. Vandaar de noodzaak tot een desinvesteringscampagne die dag na dag aan kracht wint.

Snelst groeiende campagne ooit

Vorige week publiceerde Oxford University een studie (“Stranded assets and the fossil fuel divestment campaign: what does divestment mean for the valuation of fossil fuel assets”) waaruit blijkt dat de 350.orgs divesteringscampagne nu reeds de sterkst groeiende campagne in de geschiedenis is - zelfs sterker dan de Anti-Apartheidsbeweging van de jaren ’60.

Europa is het volgende front voor Bill McKibben. Als thuishaven van enkele van de grootste aandelenmarkten en corporaties van de wereld, kan het oppikken van de “Fossil Free Europe” campagne in onze regio een verreikende en serieuze bedreiging vormen voor de winstmarges van de olie-industrie.

Huidige desinvesteringen binnen Europa

De verstgevorderde desinvesteringscampagnes bevinden zich op dit moment in het VK via organisaties als People&Planet op universiteiten en Project Noah en Bright Now voor religieuze organisaties en sinds kort ook UK Quakers. Ook Duitsland, Denemarken en Zweden hebben initiatieven lopen voor desinvestering. In Zweden heeft de Zweedse Centrumpartij het 110 miljard euro wegende nationaal pensioenfonds opgeroepen hun aandelen in oliebedrijven te verkopen.

De olie-industrie mag de machtigste industrie op aarde zijn, een groeiende globale beweging gaat voor de confrontatie.

(Dit artikel is gebaseerd op een artikel van Jamie Henn, co-oprichter en hoofd communicatie van 350.org)

171718124-Climate-After-Growth-1

“Groei stimuleren belangrijker dan klimaatactie?”

Climate-After-Growth-cover

Is groei stimuleren belangrijker dan klimaatactie? Over die vraag hebben Asher Miller, directeur van het Post Carbon Institute, en Rob Hopkins, pionier van de transitiebeweging, de gezamenlijke paper “Climate after Growth” geschreven. Ze leggen daarmee de vinger op de wonde voor de klimaatactivisten. Zij riskeren immers de schuld te krijgen van een sputterende economie als er veel middelen naar klimaatactie stromen. Terwijl in hun hoofd (en het mijne) zonder klimaatactie een ietwat stabiel economisch bestel steeds minder kans maakt te overleven. Misschien is ‘Green Growth’ of de ‘Blue economy’ dan het antwoord? De auteurs noemen dat een dwaling. Zij stellen dat een groei van BNP die we hebben gekend in het fossiele-brandstoffen-tijdperk tot het verleden behoort. Als alternatief pleiten Miller en Hopkins ervoor dat gemeenschappen bouwen aan hun lokale veerkracht waarbij de focus ligt op basisnoden:

“By growing community resilience, environmentalists can offer an alternative to the “growth at all costs” story, one in which taking control of our basic needs locally has multiple benefits: creating new enterprises and meaningful work; increasing well-being rather than GDP; reducing greenhouse gas emissions and dependence on fossil fuels; addressing social and economic inequities; and building the social cohesion necessary to withstand periods of crisis; and perhaps most critically, showing a different way.”

Minstens als denkoefening loont het de paper door te nemen. Wie geen tijd heeft, vindt hieronder de belangrijkste grafische data uit ‘Climate after Growth’.

171718124-Climate-After-Growth-10

171718124-Climate-After-Growth-11

171718124-Climate-After-Growth-14

171718124-Climate-After-Growth-16

171718124-Climate-After-Growth-27

Opwarming oppervlakte van de planeet tussen 1901 - 2012 (IPCC, 5th assessment report, via Stephen Shankland)

Het 5de klimaatrapport - links en reacties

Opwarming oppervlakte van de planeet tussen 1901 - 2012 (IPCC, 5th assessment report, via Stephen Shankland)

Opwarming oppervlakte van de planeet tussen 1901 - 2012 (IPCC, 5th assessment report, via Stephen Shankland)

27 september: hier de links naar het klimaatrapport en de analyse van enkele leidende instituten

De Basis

De website Grist levert de inleiding met de laagste drempel: WTF is the IPCC?

Enkele Reacties
  1. Climate Progress (15 things you should know about the IPCC …)
  2. Nature (Despite the Hiatus, Climate Change here to stay)
  3. Climate Progress (Alarming IPCC Prognosis: 9°F Warming For U.S., Faster Sea Rise, More Extreme Weather, Permafrost Collapse)
  4. Skeptical Science (Why is the IPCC AR5 so much more confident in human-caused global warming?)
  5. The Guardian (IPCC climate report: human impact is ‘unequivocal’)
  6. NY Times (U.N. Climate Panel Endorses Ceiling on Global Emissions)
  7. TheEnergyCollective (The New IPCC AR5 Report: How Should Leaders Respond?)
  8. Wunderground (Goede analyse: Landmark 2013 IPCC Report: 95% Chance Most of Global Warming is Human-Caused)
  9. Bloomberg (Fossil Fuels Need to Stay Unburned to Meet Climate Target)
  10. Wunderground (What the 5th IPCC assessmet doesnt include)
Het Rapport
  1. Samenvatting voor beleidsmaker
  2. Media Portaal
  3. Het Rapport Deel 1: De wetenschap

Deel 2 en verder worden volgend jaar uitgebracht. Veel leesplezier!

5453285749_e603aa831b_z[1]

Olie- en gasboringen blijken oorzaak smelten Noordpool

Offshore Gas Flaring by Daktriper (CC Flickr)

Offshore Gas Flaring by Daktriper (CC Flickr)

De immense complexiteit van het klimaatprobleem komt weer naar voor via een nieuwe studie. Daarin bestudeerden de onderzoekers de verspreiding van pikzwarte, warmte absorberende roetdeeltjes in de atmosfeer. Sinds lang ging men ervan uit dat deze afkomstig waren van residentiële gebieden. De onvolledige verbranding van kachels en fornuizen in Noord-West Europa, Azië en Noord-Amerika was de grootste bron van roet in het poolgebied. (Atmospheric Chemistry and Physic)

Voor het eerst slaagden onderzoekers er in een model te ontwikkelen dat het gedrag van deze roetdeeltjes correct kon simuleren. Dit gebeurde door de combinatie van gegevens rond olie- en gaswinningen samen te leggen met hernieuwde en meer gedetailleerde metingen van de residentiële uitstoot.

Het afbranden van het overtollige gas dat vrijkomt bij olieboringen blijkt voor ongeveer de helft van de roetdeeltjes in de atmosfeer te zorgen. Het gas wordt vaak verbrand (flaring) omdat het minder winstgevend is om te transporteren. Onvolledige verbranding van dit gas veroorzaakt veel roet. Door intensieve maatregelen tussen 2005 en 2011 was er een gestage vermindering van het afbranden te merken. Sinds de opkomst van het fracken in Alberta is deze trend echter omgekeerd (Resilience.org 03/09 Gas Flaring, The Burning Issue)

Aangezien roet zwart is, absorbeert het veel warmte en versterkt daarmee de opwarming van de atmosfeer. De atmosfeer bevat gemiddeld tot 3% roet. Ongeveer 40% daarvan blijkt nu afkomstig te zijn van het flaren. De rest wordt geproduceerd door transport, branden, kachels en kookvuren. Koploper met meeste roetuitstoot is Rusland waar tot 10 keer meer van deze “black carbon” rondzweeft. Samen met de Noord-Amerikaanse fracking en de specifieke meteorologische condities in het noorden van onze planeet komt het meeste van dit roet terecht rond de Noordpool. De extra warmte die het daar absorbeerd wordt nu gezien als de grote oorzaak van het veel sneller dan voorspelde afsmelten van het Noordpoolijs. Of dat als een ramp beschouwd wordt in Rusland is van een andere orde (De Morgen 15/09, Rusland stuurt oorlogsschepen naar Noordpoolgebied).

(via Scientific American)

The 3% Solution

“Maak winst door het klimaat te redden”

The 3% Solution

In juni publiceerden WWF en CDP een studie die aantoont dat de industriële bedrijven hun CO2-uitstoot kunnen doen dalen tot het niveau dat volgens de meeste wetenschappelijke modellen nodig is om de temperatuur op aarde met niet meer dan 2°C te doen stijgen. Sterker nog: het rapport toont aan dat bedrijven op deze manier enorme besparingen kunnen realiseren en nieuwe winstgevende technologieën kunnen ontwikkelingen: er wordt een mogelijke besparing van 190 miljard dollar voorspeld.

 

De studie, gebaseerd op de analyse van oa McKinsey en Deloitte, is geschreven voor de Amerikaanse markt (zoals de stijl van onderstaand filmpje laat zien) maar de boodschap - “maak winst door het klimaat te redden” - is ook voor onze lokale ondernemers erg relevant.

Dit is de eerste keer dat er op dergelijke schaal kan worden aangetoond dat de reductie van CO2 en een gezonde economische ontwikkeling hand in hand gaan. Op het niveau van de Amerikaanse politiek, waar er een sterke polarisatie is over de juistheid van wetenschappelijke modellen en de rol van de menselijke activiteiten op aarde in de temperatuurstijging, is dit een zeer belangrijk signaal. Het neemt de wind uit de zeilen van de non-believers die van oordeel zijn dat de inspanningen die zouden moeten geleverd worden om de carbon footprint te verkleinen het broodnodige economische herstel hypothekeren.

Haalbaar 2020

Europa streeft tegen 2020 naar een lagere CO2-uitstoot van 20% en ook in dit rapport kijkt men naar die datum. Om onder de magische grens van 2°C temperatuurstijging te blijven moet de jaarlijkse uitstoot aan broeikasgassen in 2020 met 1,2 gigaton gedaald zijn tov het niveau van 2010, wat overeenkomt met een jaarlijkse reductie van ongeveer 3,2% (vandaar de titel ’3% solution’). De belangrijkste conclusie van het rapport is wellicht dat er wordt aangetoond dat wat er volgens de wetenschappelijke consensus nodig is, wel degelijk haalbaar blijkt én op een economisch verantwoorde manier.

Enkele diagrammen uit het rapport:

The 3% Solution

The 3% Solution

3-percent-solution-klimaat-04

3-percent-solution-klimaat-06

3-percent-solution-klimaat-07

3-percent-solution-klimaat-08

3-percent-solution-klimaat-10

3-percent-solution-klimaat-13

3-percent-solution-klimaat-14

3-percent-solution-klimaat-15

3-percent-solution-klimaat-16

3-percent-solution-klimaat-17

The 3% Solution

Flickr, CC, Photo David Dodge, Green Energy Futures
Walmart-SMC Balzac Western Distribution Center

Grootste gevaar voor klimaat komt van nog te bouwen CO2 bronnen

Flickr, CC, Photo David Dodge, Green Energy Futures Walmart-SMC Balzac Western Distribution Center

Flickr, CC, Photo David Dodge, Green Energy Futures
Walmart-SMC Balzac Western Distribution Center

Met de nieuwe energie efficiënte en koolstof-arme technologieën lijkt het dat de grootste bron van CO2 het huidige industriepark is. Tenzij deze installaties gedwongen worden hun operaties te staken zullen ze immers nog tientallen jaren CO2 in de atmosfeer pompen. Zijn we nu reeds het slachtoffer van een niet te veranderen systeem?

Nog niet, stellen de wetenschappers Steven Davis en Ken Caldeira van het Departement Global Ecology van het Carnegie Instituut. De wetenschappers berekenden de hoeveelheid koolstofdioxide die uitgestoten zal worden door bestaande infrastructuur en gebruikten vervolgens deze gegevens om het effect op de atmosfeer daarvan in te schatten.

“De klimaatverandering kent een enorme inertie”, zegt Davis. De inertie, het best te vertalen door sloomheid of traagheid, wordt veroorzaakt door de natuurlijke koolstofcyclus en door onze infrastructuur – twee moeilijk te veranderen gegevens. “We stelden ons de volgende hypothetische vraag: wat als we geen enkel CO2 producerend apparaat meer zouden bouwen en enkel wat al bestaat opgebruiken?”

De onderzoekers kwamen tot het besluit dat tussen 2010 en 2060 de totale emissies ongeveer 500 miljard ton CO2 in de atmosfeer zouden pompen. CO2 concentraties zouden daarmee stabiliseren rond de 430 ppm en de stijging van de globale temperatuur zou beperkt blijven tot 1,3°C. Verrassend, volgens Davis, want dit leidt tot de conclusie dat de de emissies die voor de grootste en meest negatieve impact zullen zorgen afkomstig gaan zijn van apparaten die nog niet gebouwd zijn. Beter goed denken over wat we nog neerpoten dus.

Rajendra Pachauri, chair of the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC), photo by Kris Krüg for PopTech

De economische groei herdenken

Rajendra Pachauri, chair of the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC), photo by Kris Krüg for PopTech

Rajendra Pachauri, chair of the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC), photo by Kris Krüg for PopTech

“Het is vijf voor twaalf”, predikt Rajendra Pachauri. Als hoofd van de groep wetenschappers die het zevenjaarlijks rapport over de klimaatverandering publiceren, kan hij het weten. 27 september is zijn grote dag. Het eerste deel van zijn nieuw klimaatrapport - het 5de - wordt dan geopenbaard. Het belang ervan is moeilijk te onderschatten. De meeste regeringen zullen een deel van hun beleid voor de komende zeven jaar er op afstemmen.

We kunnen zelf kiezen hoe we met de natuur omgaan“, vervolgt hij, “het gaat zoals met boekhouden: wat we verbruiken, moeten we ooit vergoeden.” Hij werkt samen met honderden wetenschappers verspreid over de planeet. Het eerste deel van het rapport verzamelt vrijwel al de wetenschappelijke kennis over de klimaatverandering. “Mag ik toevoegen dat de mensheid zijn openstaande rekeningen compleet heeft genegeerd, verwaarloosd en totale onverschilligheid heeft getoond?”

En dan zegt hij het. Dat het terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen nog steeds mogelijk is. Maar dat alle landen hun houding ten opzichte van economische groei dan dienen te herdenken. Het viel me op dat zelfs climateprogress deze vaststelling vergat te vermelden.

Economische groei herdenken dus? [...hier nam ik even adem, klikte weg naar Facebook, waar ik mijn account ook al zo lang wil afsluiten, en zag Plan C een artikel delen, "Economists forecast the end of growth"...]. De signalen zijn er. Growth shrinks. In de klassieke zin tenminste. Terwijl oproepen voor verandering gelanceerd worden, is er reeds een enorme groei aan initiatieven in de marge van de gevestigde trends. Initiatieven als het P2P netwerk, Peers, sharing en permacultuur zijn slechts enkele van de symptomen en ijkpunten van een maatschappij in een reeds langdurige transitie. Rajendra Pachauri mag dus rustiger slapen, het her-bedenken is bezig.

Ondertussen bestuderen de wetenschappers het effect van smeltende permafrost, gashydraten en andere onzekerheden. Dat kan dan in het rapport van 2020. Wachten op de eventuele uitputting van grondstoffen om ons gedrag te veranderen is onverantwoord. We hebben slechts een kritische massa nodig om met zijn allen te kunnen bewegen.