Tagarchief: klimaatopwarming

North-Pole-map-1885-cropped

Huisje kopen met zicht op de Noordpool?

Gaan we met zijn allen naar het hoge noorden verhuizen door de gevolgen van klimaatverandering? Die vraag klinkt u waarschijnlijk als paranoïde in de oren. Volgens auteur en professor Laurence Smith, verbonden aan UCLA, niet helemaal. In zijn boek The New North, The World in 2050 voorspelt hij een grote booming toekomst voor de landen gelegen aan de oevers van de Noordelijke IJszee. De Financial Times meldde deze week nog dat de Noordelijke IJszee sneller en langer smelt dan eerder voorspeld.

Voornaamste reden is dat klimaatopwarming er voor zal zorgen dat alle zeeroutes over de noordpool openen. Dat zal enerzijds transport tussen Azië en Europa vele malen versnellen. Bovendien zal er naarstig kunnen worden geboord naar de uitgebreide reserves fossiele brandstoffen onder de Noordelijke IJszee (iets waar al pogingen toe gebeuren). Canada zou zo op Saoedi-Arabië na de grootste olievoorraden ter wereld in handen hebben. Dat land zal bovendien een razendsnelle bevolkingsaangroei kennen met een derde meer mensen.

Floris-Van-Cauwelaert-Iceland

Zoetwater en landbouw

Voor het goede weer moet je er niet per sé heen maar de regio rond de Noordpool heeft nog een ander groot voordeel volgens Laurence Smith: een overvloed aan zoetwater, iets waar in zuidelijker gelegen gebieden steeds meer schaarste rond zou ontstaan. Want hoe vreemd het ook mag klinken, zelfs in Vlaanderen schuren we tegen de waterschaarste aan. Da’s nog niet alles. De landen aan de Noordelijke IJszee zouden bij de weinige gebieden in de wereld horen waar de landbouwproductie zal toenemen.

Toenemende druk?

Maar we hebben het hier nog tamelijk goed, waarom zouden we naar het hoge noorden trekken? Een gelekt rapport van het IPCC, dat maandag 31 maart officieel wordt voorgesteld, zou waarschuwen voor zware impact van het klimaat in voornamelijk Azië. Door grillig weer dat de landbouw treft, zullen vaker gewapende conflicten ontstaan. Het is niet denkbeeldig dat er dan ook migratiestromen uit volgen. Zo verwacht Australië zich al aan een sterke aangroei van de populatie tegen 2050 met een verdubbeling van het aantal inwoners in alle grote steden down under. De migratie van Zuid naar Noord is nu al aanzienlijk. Zou dit snel afnemen onder invloed van klimaatopwarming?

Sandy

Het tweede scenario: veerkracht

We kunnen met zijn allen verhuizen naar het noorden, maar dan heb je ooit het meest noordelijke punt bereikt en rest niet veel meer dan van de planeet aarde springen. Het tweede scenario is er één waarin we weerbaarder worden voor de gevolgen van klimaatverandering. Dat scenario is er één waarin we alles uit de kast halen om de risico’s en gevaren van klimaatverandering op te vangen. Door ons gedrag aan te passen en ons als gemeenschap voor te bereiden.

Open Data helpt

De Amerikaanse overheid werkt daar vandaag al aan. Ze stelt een platform met open data over het klimaat en aanverwante thema’s ter beschikking dat lokale overheden, bedrijven, gemeenschappen en individuen in staat stelt ten eerste te informeren over de gevolgen in hun eigen achtertuin. Maar ten tweede hen de tools geeft om zich te organiseren en veerkracht of resilience op te bouwen door de data te gebruiken in oplossingen. Bovenstaande kaart staat bij voorbeeld op het platform. Het is het overstromingsgebied van de orkaan Sandy die New York City en omstreken trof. Je kan inzoomen op alle onderdelen van die kaart.

De VS telt overigens nog altijd veel sceptici, daarom is de American Association for the Advancement of Science (AAAS) met het initiatief What We Know gestart. Op de website van What We Know uiten vermaarde Amerikaanse wetenschappers van de organisatie opgericht in 1848 hun diepe bezorgdheid over klimaatverandering en - tussen de lijnen - de gepolariseerde wijze waarop het debat daarover nog steeds wordt gevoerd in de VS. Waarop de New York Times zich de vraag stelt: “Will the American people hear the message this time?” Wat in Europa? Zijn we voldoende gemotiveerd om de moeilijke keuzes te maken?

Nog een ander scenario?

Tiens, wat met het scenario waarin we de gevaren van klimaatverandering afwenden. Er is geen enkel signaal dat dit scenario realistisch is. Het is Game Over. En een hele boel deprimerende grafieken illustreren dat. Of zoals Nick Cohen het verwoordt op de website van The Guardian: “The climate change deniers have won.”

Toch maar huisje zoeken aan de kust van Siberië?

Photo via WikiMedia Commons, The edge of the Greenland icesheet, note the humans standing at the center right hand side for scale. Taken near Kangerlussuaq, Greenland; 8-11-2005 by L. Chang

Klimaatverandering: game over

Klimaatverandering valt niet meer te stoppen. Globaal gaan we met zijn allen voor een warmere planeet. Of het nu 4,5°C of 5,5°C zal worden, heeft weinig belang. Wat telt is hoe onze maatschappij zich organiseert.

Bhad3-DCMAA5k82[1]
“The climate policy narrative for a dangerously warming world”, via Nature Climate Change (26 februari 2014)

In maart komt het IPCC met een impact assessment maar die is al voorbijgestreefd. Met evidente en irrelevante uitspraken als “Violent, sicker, poorer future”, “Aggressive climate action ASAP minimizes future warming” en “The risks go up the longer you wait” geeft de wereldorganisatie impliciet toe dat de strijd verloren is.

Hoeveel kan het risico op een grote klimaatverandering nog stijgen als we beschouwen hoeveel broeikasgassen we al uitgestoten hebben, hoeveel energiecentrales we wekelijks bijbouwen (zie: “China and India are building four new coal power plants - every week“), hoe elke projectie van onze globale energieconsumptie evolueert? Het fascinerende verhaal van de schone energieën beschrijft enkel hoe nieuwe energie die bovenop de reeds bestaande baseload komt, meer en meer proper is.

Potential[1]

In deze blog werd al meermaals aangetoond dat het verhaal van onze tijd er één is van verandering. Op vele fronten in de maatschappij zijn daar kleine groepen mensen mee bezig. Zij zoeken naar relevante oplossingen binnen een onduidelijk afgelijnde arena. Voor buitenstaanders lijken die micro-initiatieven vaak irrelevant en marginaal. Binnen de context van de onomkeerbare klimaatverandering en de daarmee geassocieerde sociale turbulentie zijn het echter uitstekende voorbeelden van het uitbouwen van lokale weerbaarheid en vergroten van het aanpassingsvermogen van een kwetsbare maatschappij.

Met het nieuwe en gratis downloadbare boek van Plan C: Product<=> Dienst wordt een nieuwe stap gezet in de verankering van dergelijke positieve verandering in Vlaanderen. Het was hoog nodig, we zijn immers al lang voorbij vijf voor twaalf, zie, het is de daaropvolgende ochtend die aanbreekt. Tijd om op te staan.

Photo via WikiMedia Commons, The edge of the Greenland icesheet, note the humans standing at the center right hand side for scale. Taken near Kangerlussuaq, Greenland; 8-11-2005 by L. Chang
Foto via WikiMedia Commons, De rand van Groenlands ijsmassa. Gefotografeerd nabij Kangerlussuaq, Greenland; 8-11-2005 by L. Chang
5495289626_edde1f5f24_b1

Koolstofarm België 2050: Doe het Zelf

De transitie hapert. België koolstofarm krijgen blijft een weerbarstig verhaal. In Warschau bengelden we schamel achteraan. We dienden toe te geven wat al lang geweten was: onze 2020 doelstellingen zijn niet haalbaar. Versnippering op regionaal en organisatorisch vlak leiden tot een bloedeloze impasse. Als de blinden van Breugel waggelen we een toekomst in op basis van “korte termijn denken”, “afwezigheid van goed bestuur” en het “ontbreken van een duidelijk strategisch kader” zoals het nationaal onderpresteren verklaard werd door de nieuwe voorzitter van de Federale Raad voor Duurzame Ontwikkeling, Magda Aelvoet.

Gelukkig geven enkele verlichte lieden van onze federale administraties de moed niet op. Met een nieuw initiatief (http://www.klimaat.be/2050) trachten ze een zwalpend schip terug op koers te krijgen. Het roer van dienst is een nieuwe rekentool en een rapport: “Scenarios for a Low Carbon Belgium by 2050″ wat zoveel betekent als “Hoe gaan we België koolstofarm maken tegen 2050?”. (Links: Samenvatting en Volledige Rapport)

Onze mening (waar zijn de zeronauts in de regering?)

Het rapport wordt gekenmerkt door veel goede wil en een pak halfbakken conclusies. Zoals Bernard Mazijn het stelde: “Ik vrees dat dit rapport jullie te comfortabel doet voelen.” Wij misten vooral de terugkoppeling naar onszelf, de burgers van dit land. Vreemd want gedurende presentatie stond onze collectieve verantwoordelijkheid centraal - onthou de woorden “met zijn allen”, “ensemble”, “allen”, “gedragsverandering”, …. Ons bescheiden vermoeden is dat het engageren van “het collectief” veel meer vraagt dan de mening van 150 experts. “Men is er zich bewust van”, werd er verteld maar de antwoorden tijdens het vraaggesprek bleven steken op het niveau van groepsaankopen, gedeeld wonen, en de holle slogan “iedereen kan duurzame keuzes maken, elke dag”, yeah… sure. Voor de ware zeronaut valt het geheel dus te licht uit maar we halen er voor u het beste naar boven, en een beetje kritiek.

De rekentool (Creëer je eigen scenario’s)

Een vernuftig stukje webapplicatie dat toelaat met veel knopjes te spelen. De bedoeling is dat we zelf onze visie op een koolstofarm België 2050 simuleren. Wij probeerden voor zeronaut de 100% te halen maar dat lijkt onmogelijk (hierzo). Het ding heeft vooral een educatieve waarde (duurzaamheid, complexe systemen, …). Hoewel hevig gepromoot door de gezagvoerende opperambtenaar en zijn baas federaal staatsecretaris van leefmilieu Melchior Wathelet zal het vele werk dat in het ontwikkelen kroop relatief weinig respons krijgen.

Een map van koolstofarme initiatieven in België en Europa

De initiatieven dienen overheidsgesteund te zijn, een interessant overzicht. Let op Limburg – de streek van de steenkooldelvers munt uit in antikoolstofinitiatieven. Revenge, a dish eaten cold…

Het plan: 80% tot 95% minder broeikasgassen uitstoten in 2050

De eerste grafiek van het rapport is direct een miskleun. Afgaand op de hellingsgraad in het midden van de grafiek projecteert men hier verwachte snelheden van NMBS treinen tot 2050. Weergegeven met een weinig fraai samenspel van lijnen en kleuren.

Nota: Die -5,1% per jaar is geen lineare extrapolatie maar een pijl, symbool van “een utopie”.

Het rapport zelf: “Economische groei komt niet in het gedrang”

Een bijzonder bevreemdende conclusie nadat gesteld werd dat “computing external costs and benefits of the scenarios, (…), fall beyond the scope of this study.” Via 5 scenario’s die vertrekken van het 2020 scenario van de EU – dat we al niet halen - schetst men dan mogelijke toekomsttrajecten…

Het kern (core) scenario lijkt het belangrijkste: op alle vlakken zoveel mogelijk doen maar vooral redelijk blijven. De 95% doelstelling wordt als onmogelijk aangenomen, zoveel werd impliciet bevestigd door het gehamer op de 80 door de heer Wathelet. De grafiek vindt u hieronder.

Mijlpalen: handig overzicht

Met dank voor dit handige schema. Een duidelijke en bruikbare beleidsbenchmark.

De conclusies.

(Dit artikel werd aangepast - ingekort - door de auteur op 28/11)

24hoursofreality

#CostOfCarbon nu live - de klimaat show van Al Gore

24hoursofreality

Kort berichtje om te melden dat de 24 uur durende tv-show over klimaatopwarming en de ‘kost van koolstoffen’ zonet is begonnen. Wat denken jullie hier van, laat gerust van horen hieronder. De show an je volgen op 24hoursofreality.org. Of via #costofcarbon op Twitter:


Floris-Van-Cauwelaert-Berlijn

Last van doemscenariovermoeidheidssyndroom?

Floris-Van-Cauwelaert-Berlijn

jan-leyssens-5-lijnenU kent ze wel. Van die studies die met een klein beetje geluk 5 lijnen naast de strips in de mainstream journalistiek krijgen. Van die artikels zoals “Er lekt opnieuw radioactief water uit de kerncentrale van Fukushima”. Van die studies die kranten niet plaatsen “omdat ons doelpubliek zich daar niet in interesseert”.

Het toonaangevende magazine Nature publiceerde recent een studie van de Universiteit van Hawaii getiteld: “The timing of new climates”. De onderzoeksvraag voor deze studie: Wanneer kunnen we voor elk land spreken van een nieuwe klimaattoestand. De resultaten zijn frappant. Via deze link kan u zien wanneer we in alle landen kunnen spreken van een ‘nieuw’ klimaat.

België in 2056

In België zal het klimaat zoals we het nu kennen tegen 2056 voorgoed tot het verleden behoren. Tegen het midden van deze eeuw zal de laagste jaartemperatuur hoger zijn dan de hoogste jaartemperatuur van de voorbije 150 jaar (de tijdsspanne waarover een klimaat bekeken wordt). We spreken hier dus niet over beetje minder sneeuw in de winter, maar wel over een volledig ander klimaat.

En als je denkt dat die voorspellingen angstaanjagend zijn, bedenk daar dan ook nog eens de voorspellingen voor de wereldbevolking (1 tot 5 miljard afhankelijk van de reden) én de eerste klimaatmigranten én de impact op de oceanen (koraalriffen die terugdringen, kwallen die oprukken enzovoort) bij, en je krijgt ongeveer een idee van hoe we ervoor staan.

Een tweede belangrijke conclusie van de studie? We kunnen klimaatverandering niet meer terugdringen, hoogstens uitstellen.

Hoogstens uitstel

We zijn dus op een punt gekomen waar we de klimaatsverandering alleen nog maar wat kunnen uitstellen. Het lijkt dus logisch dat we, als mensheid, eens beginnen nadenken over hoe we de doemscenario’s enigszins kunnen verzachten. Over hoe we de zaken anders kunnen aanpakken. Het lijkt dus logisch dat onze politieke leiders iedereen waarschuwen dat de zaken echt fout lopen, en hun beleid hiernaar sturen.

Dat zou logisch zijn. Te logisch wellicht.

En de boer, hij ploegde voort

In plaats daarvan wordt de Amerikaanse senaat gegijzeld door een bende pubers van boven de 60 die hun zin niet krijgen, worden er plannen gesmeed om de Brusselse ring te verbreden, en laten de verschillende Belgische politieke partijen weten dat de prioriteit moet liggen om het mankende economische systeem in gang te houden.

Reageren op de doemscenario’s die jaar na jaar duidelijker en dringender worden? Daarvoor hebben we nog tijd tot 2056.

Opwarming oppervlakte van de planeet tussen 1901 - 2012 (IPCC, 5th assessment report, via Stephen Shankland)

Het 5de klimaatrapport - links en reacties

Opwarming oppervlakte van de planeet tussen 1901 - 2012 (IPCC, 5th assessment report, via Stephen Shankland)
Opwarming oppervlakte van de planeet tussen 1901 - 2012 (IPCC, 5th assessment report, via Stephen Shankland)

27 september: hier de links naar het klimaatrapport en de analyse van enkele leidende instituten

De Basis

De website Grist levert de inleiding met de laagste drempel: WTF is the IPCC?

Enkele Reacties
  1. Climate Progress (15 things you should know about the IPCC …)
  2. Nature (Despite the Hiatus, Climate Change here to stay)
  3. Climate Progress (Alarming IPCC Prognosis: 9°F Warming For U.S., Faster Sea Rise, More Extreme Weather, Permafrost Collapse)
  4. Skeptical Science (Why is the IPCC AR5 so much more confident in human-caused global warming?)
  5. The Guardian (IPCC climate report: human impact is ‘unequivocal’)
  6. NY Times (U.N. Climate Panel Endorses Ceiling on Global Emissions)
  7. TheEnergyCollective (The New IPCC AR5 Report: How Should Leaders Respond?)
  8. Wunderground (Goede analyse: Landmark 2013 IPCC Report: 95% Chance Most of Global Warming is Human-Caused)
  9. Bloomberg (Fossil Fuels Need to Stay Unburned to Meet Climate Target)
  10. Wunderground (What the 5th IPCC assessmet doesnt include)
Het Rapport
  1. Samenvatting voor beleidsmaker
  2. Media Portaal
  3. Het Rapport Deel 1: De wetenschap

Deel 2 en verder worden volgend jaar uitgebracht. Veel leesplezier!

Walrus on ice ©1231 KOvsyanikova via http://www.adventure.travel/russian-far-east-a-last-frontier-of-exploration/

Noordpool krijgt het heet: meer sneeuw komende winter

©1231-KOvsyanikova-Walrus-on-ice
Het was niet enkel hier een rottige ongewoon koude lente (*). De oorzaak was de invloed van een ultra lage drukgebied aan de Noordpool. Gelukkig is dat nu helemaal anders en ons lekker warme weertje strekt zich uit tot boven het poolgebied: een verfrissende duik in de nieuwste data over de smeltende noordpoolkap.

Recente smelt versnelt.

De Noordpool leek de eerste helft van dit jaar een beetje minder te smelten dan in 2012 maar juli is typisch de maand waarin noordpoolijs het snelste smelt. De grafiek laat zien dat het de voorbije twee weken echter nog een stuk sneller gaat dan gewoonlijk. Misschien komt er toch nog een krimprecord aan.

Evolutie van de oppervlakte Noorpool ijs in vierkante km. De blauwe lijn geldt voor 2013. Vanaf half juni duikt de lijn naar beneden wat de smeltversnelling aangeeft.

Het ijs dat momenteel aan hoog tempo smelt, is een dunne laag eenjarig ijs. Door het langdurige slechte weer van de afgelopen maanden was er een opvallend uitgebreide maar dunne laag van ijsbrokken aan elkaar gevroren. Die brokkelt nu versneld af. De video hieronder is niet de meest recente (2009) maar laat zien hoe het oudere ijs op de Noordpool helemaal wegsmelt en vervangen wordt door een laagje broos, jong, seizoenaal ijs.

Jaarlijkse smelt versnelt.

Gegevens van de satelliet Grace tonen aan dat de jaarlijkse smelt van het poolijs momenteel rond de 300 miljard ton ligt. Dat is ongeveer het dubbel van tien jaar geleden. Elk jaar smelt er dus meer ijs en die trend versnelt.

De versnelling heeft voornamelijk te maken met het verdunnen van het ijspak. Elke winter vriest een groot deel weer dicht. De huidige smeltversnelling toont aan dat de dikte van het ijs sterk terugloopt. Binnenkort beleven we onze eerste Noordpoolijsvrije zomer dus. Onderstaande video toont het volume Noorpool ijs doorheen de jaren.

Vanwaar de koude lente?

Het weer rond de Noordpool wordt gecontroleerd door een afwisseling van hoge en lage drukgebieden die men de Arctic Oscillation noemt. Wanneer een periode kenmerkt wordt door meer hoge druk dan gemidddeld, is dat een positieve fase. Omgekeerd bij meer lage druk spreekt men van een negatieve fase.

Tijdens negatieve fasen ondervindt het weer in sommige streken van Europa en Noord-Amerika zeer uitgesproken koude periodes. De winter van 2012 was de sterkste negatieve fase ooit gemeten, maart 2013 hoort tot de top tien meest negatieve fasen.

Het valt op dat die koude periodes vrijwel geen invloed hebben op de gemiddelde planetaire temperaturen. Die blijven uiterst hoog, maart 2013 was bijvoorbeeld de 8ste warmste maart ooit gemeten. Recent onderzoek wijst op een link tussen het wegsmelten van de Noordpool en sterkere negatieve fasen van de Arctic Oscillation (“Cold winter extremes in northern continents linked to Arctic sea ice loss”).

We mogen ons de komende jaren dus aan nog meer sneeuw en ijs verwachten, een verkwikkend idee op deze ontieglijk hete dag. En voor degenen die echt wensen te gaan voor een koele carrière, een suggestie.

(Update: deze blog volgt het smeltseizoen op tweewekelijkse basis.)

(*) De link verwijst naar Jeff Masters blog-archief van de maand april, enig scrollen naar beneden leidt u naar “Unusually cold spring in Europe and the Southeast U.S. Due to the Arctic Oscillation”

 

400 - picture by *Muhammad* (Flickr - CC)

400.03 - wat nu?

400 - picture by *Muhammad* (Flickr - CC)
400 - picture by *Muhammad* (Flickr - CC)

Ay. Het is ons gelukt. Op 9 mei 2013 bereikten we voor het eerst in minstens 3 miljoen jaar terug de 400 ppm (zie hier, NOAA, ook nog: special note van Scripps Keeling Curve website). Nog nooit steeg de uitstoot van koolstofdioxide (CO2) zo snel, vrijwel nooit veranderde het klimaat zo snel. Nog nooit konden dominante soorten zulke plotse veranderingen overleven. De vraag die ons nog rest voor 2013 is of we het maandelijks gemiddelde ook kunnen breken.

Kunnen we iets doen? Iets echt betekenisvol dat echt help bij het terugdringen van onze uitstoot? Iets dat voorbijgaat aan non-stop doemboodschappen?

Zie ook:

Photo by Stian Olsen (CC, Flickr)

Infografiek: stijging van het zeespiegelniveau

Photo by Stian Olsen (CC, Flickr)
Photo by Stian Olsen (CC, Flickr)

De CO2 concentraties bereiken nu al een tijdje ongeveer 400ppm (volg hier live: Keeling website). De invloed hiervan op de hoogte van de zeespiegel werd in een infografiek geplaatst door de Union of Concerned Scientists. Deze vindt u onderaan dit artikel.

De infografiek is opgebouwd uit vier delen. Een eerste deel bespreekt de stijging van het zeespiegelniveau vandaag, in de VS en Mexico. Deze wordt vergeleken met de stand in 1880. Het is interessant om te zien hoe groot de verschillen zijn van plaats tot plaats. Dit is te wijten aan verschillen in dichtheid van het zeewater, waterstromingen en fenomenen zoals landverzakkingen en opheffingen. Deze beide laatste zijn voornamelijk geologische fenomenen op continentale schaal, hoewel verzakkingen ook door de mens veroorzaakt worden. Goede voorbeelden hiervan zijn het geleidelijk inklappen van de West-Vlaamse bodem, of de veenlagen in Nederland, door grootschalige waterwinningen.

Een tweede luik van de infografiek verbindt de zeespiegelstijging met de opwarming van de planeet. Het derde deel toont aan dat de zeespiegelstijging versnelt en toont de projectie voor het jaar 2050. In een tot de verbeelding sprekend laatste deel is het verwachte zeeniveau voor het jaar 2100 afgebeeld.

Rising Sea Levels and Global Warming by The Union of Concerned Scientists
Rising Sea Levels and Global Warming by The Union of Concerned Scientists
Mauno Loa gefotografeerd van Mauna Kea, by Night Owl City

CO2 live naar 400ppm

Mauno Loa gefotografeerd van Mauna Kea, by Night Owl City
Mauna Loa (Hawaï) gefotografeerd van Mauna Kea, by Night Owl City

Bereiken we de symbolische 400 pmm koolstofdioxide (CO2) concentratie in onze atmosfeer in 2013? Het Scripps Institute of Oceanography van San Diego heeft een nieuwe website (The Keeling Curve, A daily record of atmospheric carbon dioxide) en twitteraccount die dagelijks de laatste metingen van het atmosferisch observatiecentrum in Mauna Loa (Hawaï) publiceert. We lezen april 23, 2013: 398.44 ppm. (Zie ook de grafieken onderaan).

Elk jaar in mei kent de atmosfeer een CO2 piek. Na mei is de photosynthese zo sterk op gang dat CO2 verbruikt wordt. Die 400ppm is dus een tijdelijke waarde. Vermoedelijk duurt het nog twee tot drie jaar vooraleer de volledige aardse atmosfeer continu meer dan 400ppm CO2 concentratie zal bevatten.

Het ware point of no return ligt rond de 450ppm. We hebben nog ongeveer 20 jaar vooraleer we daar geraken, 20 jaar dus om heel ons technologisch systeem om te gooien. Alle beetjes helpen hierbij om het tij te keren en die 450ppm binnen ons bereik te houden.

Piek olieconsumptie wordt tegenwoordig voorspeld rond 2030 te liggen. Kunnen daar nog wat jaren af? Waar blijven de subsidies voor elektrische wagens? Hoe zit het met onze wind-, zonne- en andere groene energiebronnen, mag dat nog wat meer worden? Hoe zit het met de uitbouw van een werkelijk flexibel energie-netwerk? Nu austerity gebaseerd blijkt op een rekenfout, laat die portemonee opengaan politiekers! Genoeg gelamenteer, spendeer!

Zie ook vorige artikels:

De Economist begrijpt niets van klimaat

Meer grafieken van de Keeling-website van het Scripps instituut (hier nogmaals de link)

 

mlo_two_years[1]

Carbon_Dioxide_400kyr_Rev[1]