Tagarchief: Europa

Alberta-Canada-photo-copyright-Kris-Krug

Globale C02-uitstoot in vijf grafieken

Global Carbon Project houdt de vinger aan de CO2-pols van onze planeet. Jaarlijks publiceren ze Global Carbon Budget, een rapport van de veranderingen in onze globale CO2-uitstoot. Aan de hand van overzichtelijke grafieken brengen zij alle data mooi in kaart. Hier een overzicht van de belangrijkste conclusies en grafieken.

Algemeen Conclusie van het rapport

CO2 uitstoot door verbranding van fossiele brandstoffen en cement productie steeg met 2.1% in 2012. Dit resulteert in een totaal van bijna 10 miljard ton CO2 (zo’n 1.000.000.000.000.000 gram CO2) Goed voor een stijging van 58% t.o.v. van 1990, het referentiejaar voor de Kyoto-akkoorden. Op basis van die cijfers werd ook een gelijkaardige stijging in 2013 geprojecteerd. Verder verwijderden oceanen en landbegroeiing respectievelijk 28% en 23% van deze CO2 uit de atmosfeer. Vooral de CO2 opname van het land lag beduidend lager t.o.v. 2011, toen La Niña zorgde voor een verhoogde opname.

Vijf grafieken

Volgende grafieken zijn een selectie uit de uitgebreide powerpoint die je kan vinden op Global Carbon Project.

1. CO2-uitstoot stijgt snel sinds 2000

Het hoeveelheid CO2 als gevolg van landgebruik is in dalende lijn. Deze daling wordt echter ruimschoots gecompenseerd door de stijgende uitstoot van gas, olie en voornamelijk steenkool. Andere uitstootbronnen zoals affakelen (flaring) dragen slechts miniem bij.
GlobalCarbon2

2. Voornamelijk steenkool populair sinds 2000

Volgende grafiek toont de stijging aan van de verschillende CO2-bronnen en geeft een overzicht van de grote boosdoeners.

  • Steenkool(43%)
  • Olie (33%)
  • Gas (18%)
  • Cement (5%)

GlobalCarbon1

3. Westerse landen blijven relatief stabiel

Voornamelijk China en ontwikkelingslanden zijn de grootste stijgers in de laatste 10 jaar. In Europa en de Verenigde Staten is de uitstoot relatief stabiel en is er zelfs een dalende trend de laatste 10 jaar.
GlobalCarbon3

4. V.S, Europa, China en India zijn koplopers.

Ondanks de kleine daling in Europa en de V.S, blijven de vier grootste uitstootzones verantwoordelijk voor 58% van de total globale uitstoot in 2012

  • China (27%)
  • Verenigde Staten (14%)
  • EU28 (10%)
  • India (6%)

GlobalCarbon

5. China steekt Europa voorbij per inwoner

Wanneer dit vertaald wordt naar uitstoot per inwoner is de daling in de Verenigde Staten opmerkelijk. Toch blijven zij veruit de koploper. Ondertussen zijn Europa en China elkaar gekruist in deze grafiek.
GlobalCarbon4

Andere conclusies:

  • De globale verdeling van CO2-uitstoot is sinds 1990 fundamenteel gewijzigd.
  • De crisis had quasi geen blijvend effect op uitstoot.
  • Huidige trends liggen in lijn met de worst case scenarios van het IPCC
  • Met stijgende CO2-uitstoot, stijgt ook de opnamecapaciteit van land en oceanen.
How-We-Live-documentary-Meghan-Horvath-5

Europese energiehonger in stillevens

How-We-Live-documentary-Meghan-Horvath-5 How-We-Live-documentary-Meghan-Horvath-3 How-We-Live-documentary-Meghan-Horvath-1 How-We-Live-documentary-Meghan-Horvath-4 How-We-Live-documentary-Meghan-Horvath-2

De korte documentaire “How we live” van Meghan Horvath op Vimeo brengt de frontlinies van de Europese energiehonger in beeld. Dit in de vorm van stillevens en lokale verhalen uit Wales, Georgië, Servië en Brusselse Europese hoofdkwartieren. De toon wordt gezet met fotografie in de vorm stillevens vol melancholie. De beelden tonen de veranderende landschappen die hun emotionele impact op de lokale bevolking niet missen. Knap document.

Foto Peter De Wit - http://bit.ly/16DWBgT

Fiets onttroont ‘Koning Auto’ in Europa

Foto Peter De Wit - http://bit.ly/16DWBgT

Foto Peter De Wit, Flickr

npr-chart-for-cars-and-bikesIn 2012 gingen we met Zeronaut.be al eens kijken hoe de fietsverkoop in België liep. Uit de cijfers van de FOD Economie bleek dat de fiets hier al jaren populairder is dan de auto. Ook andere landen zoals Italië en Spanje, vertoonden toen reeds een trend naar een hogere fietsverkoop.

Uit recente Europese cijfers blijkt nu dat dit helemaal geen tijdelijk fenomeen was. In quasi heel Europa werden in 2012 meer fietsen dan wagens verkocht. Vreemd genoeg blijkt dat België samen met Luxemburg in 2012 de uitzondering zijn.

De crisis in de auto-industrie kan volgens NPR niet enkel meer te wijten zijn aan de financiële crisis. De hoge kost van brandstof en verzekeringen, maar ook het dalende belang van de auto als prestige-object, zorgen er voor dat zelfs in landen waar de economie groeide (bvb. Letland +3.6%) de fiets populairder blijft. Bovendien zeggen de cijfers ook iets over de manier waarop Europeanen zich verplaatsen en in het bijzonder jongeren kijken naar de auto als vervoersmiddel.

npr-chart-cars-bikes

De trend beperkt zich niet enkel tot Europa. Ook in de Verenigde Staten blijven de verkoopcijfers van fietsen sinds 2013 stabiel. In 2012 werden bijvoorbeeld meer dan 18 miljoen tweewielers verkocht.

Ten slotte bericht het rapport dat België 450.000 fietsen verkocht in 2012. Daarmee staat België op de tiende plaats in de E.U. en met 25.000 elektrische fietsen halen we de negende plaats. Dit is aanzienlijke daling t.o.v. 2011. Een trend die trouwens ook in Nederland te vinden is en in detail beschreven wordt in het rapport van Colliped.

© eutrophication&hypoxia - http://www.flickr.com/photos/48722974@N07/

Johan Albrecht (Itinera): “Europese consumptie steenkool stijgt, gas daalt”

Europa kampt met problematische energie-evoluties. Johan Albrecht (senior fellow Itinera Institute) stelt vast dat het Europese klimaatbeleid leidt tot een opmars van steenkool. In 2011 steeg de consumptie van steenkool in Europa met 3,6% terwijl de vraag naar gas daalde met 9%.

Itinera: “Deze evolutie, die ook geldt in België, gaat in tegen alle energietransitiescenario’s waarbij steenkoolcentrales vervangen worden door gascentrales. De keuze voor steenkool in de productie van elektriciteit wordt op structurele wijze bepaald door het Europese klimaatbeleid. Het huidige klimaatbeleid koppelt een zeer lage CO2 – prijs aan hoge investeringen in hernieuwbare energietechnologieën bij een licht dalende vraag naar elektriciteit. Het gevolg is een structurele overcapaciteit met lage elektriciteitsprijzen.”

Gascentrales uit de markt gedreven

Itinera: “Omwille van hun hoge brandstofkosten worden in België en de rest van Europa efficiënte gascentrales bij lage elektriciteitsprijzen uit de markt gedreven door oude steenkoolcentrales met een veel hogere CO2-uitstoot. Investeren in nieuwe gascentrales is economisch niet meer haalbaar. Flexibele gascentrales zijn echter essentieel in de noodzakelijke energietransitie op lange termijn.”

Energietransitie

Itinera roept de Europese lidstaten op om het klimaatbeleid bij te sturen, zoniet dreigt de energietransitie in Europa te vertragen. “Aangezien een bijsturing van het huidige beleid tot 2020 niet evident is, moet Europa duidelijkheid scheppen over de reductiedoelstelling tegen 2030. Om de kostprijs van het klimaatbeleid te beperken en de effectiviteit te verhogen, kiest Europa best voor een eenvoudig klimaatbeleid zonder allerhande nevendoelstellingen (bijv. inzake hernieuwbare energie en energie-efficiëntie).”

De volledige analyse vind je op de website van Itinera Institute (pdf).

Wat is Slow Food?

 

De Slow Food beweging begon eind jaren ’80 als een ironische ‘nee’ tegen de opkomende Fastfood trend in Italië. Een groep vrienden, waaronder Carlo Petrini, was verontwaardigd over de opening van een Mc Donalds restaurant vlak naast de Trevifontein in Rome. Ze vreesden het einde van de lokale eetgewoonten- en tradities, en het verdwijnen van de interesse in het voedsel dat men eet, waar het vandaan komt, hoe het smaakt en hoe onze keuzes met betrekking tot voedsel de rest van de wereld beïnvloedt.

Vandaag is Slow Food uitgegroeid tot een begrip, een manier van onthaast leven vertrekkend van aan tafel. Het is een globale organisatie met meer dan 100 000 leden uit 153 landen, verzameld in 1300 convivia (lokale afdelingen). Het is het zogenaamde Terra Madre netwerk van 2000 gemeenschappen die kleinschalige en duurzame productie van kwaliteitsvoedsel beoefenen. Het zijn ook de ruim 10000 kleine producenten die aan Presidia projecten deelnemen.

“Slow Food stands at the crossroads of ecology and gastronomy, ethics and pleasure. It opposes the standardization of taste and culture, and the unrestrained power of the food industry multinationals and industrial agriculture. We believe that everyone has a fundamental right to the pleasure of good food and consequently the responsibility to protect the heritage of food, tradition and culture that make this pleasure possible. Our association believes in the concept of neo-gastronomy - recognition of the strong connections between plate, planet, people and culture.” (Bron: www.slowfood.com)

Slow Food werkt met 3 grote entiteiten om haar visie waar te maken: De Slow Food Foundation for Biodiversity, de Terra Madre Foundation en de University of Gastronomic Sciences (UNISG).

Op de website www.slowfood.com en www.slowfood.com/sloweurope vindt u alle achtergrondinformatie op een rijtje.

Wie meer wil weten over Slow Food, kan ook het gelijknamige boek van Carlo Petrini raadplegen.

Screen Shot 2012-11-06 at 17.24.14

PwC: “Te laat voor 2°C?”

Kurkdroog, zoals enkel boekhouders dat kunnen, meldt PricewaterhouseCoopers dat de koolstofintensiteit van de economieën wereldwijd niet snel genoeg afneemt. De traagheid waarmee we die intensiteit nu doen afnemen, zullen we moeten inhalen hoe dichter we het jaar 2050 naderen. Zo had Europa - waar die carbonintensiteit wel degelijk afneemt - in 2011 eigenlijk de volledige broeikasgasemissie van het Verenigd Koninkrijk beter moeten doen om de klimaatbeloftes en akkoorden te respecteren. En er hangt wat van af. Enkel als de engagementen worden nageleefd halen we de magische grens van 2°C opwarming.

Download PwC “Low Carbon Economy Index” (pdf) hier

Italianen op de trappers door de crisis

Een onopvallend berichtje in de Italiaanse krant La Repubblica krijgt nu meer en meer internationale aandacht (Treehugger, BBC & Cleantechnica). De krant berichtte dat in 2011 meer fietsen dan auto’s over de toonbank gingen in Italië. Opmerkelijk, dat zeker. Maar enige duiding is toch zeker nodig. Eerste en vooral gaat de autoindustrie door een zware crisis vandaag. De oorzaken zijn niet ver te zoeken. De economische crisis in combinatie met de hoge brandstofprijzen (2€/liter) zorgen voor een verkoopsdaling van maar liefst 25%. Concreet betekent dit dat 1,74 miljoen wagens werden verkocht in 2011, vergelijkbare cijfers met 1964!

Daarnaast wint de fiets aan populariteit. Met 1,75 miljoen verkochte fietsen lijkt de tweewieler aan een opmars bezig op het schiereiland. Toch is er nood aan een kanttekening bij deze cijfers. Italië is en blijft in eerste plek een auto en scooter land. Zo is het met 6 auto’s per 10 inwoners koploper in Europa. Ter vergelijking bezit slechts 1 op 10 Italianen een fiets. Peanuts vergeleken met Scandinavische landen waar 80% van de bevolking een fiets heeft. Ook de fietsinfrastructuur hinkelt serieus achter. Met slechts 5000 km aan fietspaden in heel Italië, moeten de 60 miljoen inwoners het met minder stellen de 3,4 miljoen inwoners Kopenhagen, Stockholm en Helsinki samen. Op korte termijn is er weinig beterschap. Een gebrek aan een gecoördineerde nationale aanpak zorgt er ook voor dan Italië naast de grote Europese subsidies grijpt.

Toch is het niet allemaal kommer en kwel. Meer en meer fietsen verschijnen in het straatbeeld. Niet enkel nieuwe Olmo’s, Colnago’s and De Rosa’s duiken op, ook oude fietsen worden van onder het stof gehaald. Zelfs in een land verknocht aan zijn gemotoriseerde voertuigen is er ruimte voor verandering en ontdekken meer en meer Italianen de onderstaande leuze.