Tagarchief: systeemdenken

Iguazu-Floris-Van-Cauwelaert

Hoe watervoetafdruk verkleinen?

Voor wie graag snel zicht krijgt op de globale waterproblematiek, hieronder 10 infografieken die vragen rond de watervoetafdruk, of deelaspecten ervan, in kaart brengen. Ze bevatten onder meer gegevens over hoeveel water nodig is om chocolade, bier, biefstukken en olijven te produceren enz. Maar ook concrete tips om je watervoetafdruk thuis te verkleinen. Je krijgt een foto van de landen die het meest water verbruiken, hoeveel water er vereist is om de pollutie op te vangen, hoe het probleem van flessenwater wordt geanalyseerd in Zuid-Afrika en de water gerelateerde uitdagingen voor de 21ste eeuw. België heeft niet alleen één van de grootste watervoetafdrukken in Europa en de wereld. Zo’n 80% van die voetafdruk komt van geïmporteerde producten.

Infografieken zijn een beperkte bron van informatie, maar wel handig voor wie weinig tijd heeft. Klik op de afbeeldingen om de prenten te vergroten.

De globale watervoetafdruk

2010-US-Infrastructure

Watervoetafdruk verlagen doorheen de dag

2009-GOODTransparancy

Gewassen en waterverbruik

WaterFootprintGrowingCrops

Top 10 waterverbruikende landen

Print

Import/export water via voeding

2012-TheGuardian-VirtualWaterFlows

De watervoetafdruk van de industrie in Azië

WF-IndustryAsia

De uitdagingen van de 21ste eeuw volgens Suez

SUEZ_EAU_20120309_72_EN

Watervoetafdruk per land (import water ook aangeduid)

living-planet-report-2008-water-footprint-of-consumption-per-person-by-country-1997e280932001

Analyse over flessenwater uit Zuid-Afrika

infographicplasticbottlesandbottledwaterinsouthafrica_4e60b7afbfd5f

Concept van systeemmap

ConceptMapImage

Rita-Dehaes-Switch-systemische-ijsberg

Systeemdenken in de klas

Systeemdenken introduceren in de klassen van de lagere en middelbare school en het hoger onderwijs. Dat is de uitdaging die Rita Dehaes en Guus Geisen opnemen met hun project Switch 2 Systeemdenken. Geen gemakkelijk verhaal want op ‘t eerste zicht zullen leerlingen en ook leraren huiveren bij een woord als “Systeemdenken”. En toch is systeemdenken essentieel geworden. Want hoe moet je de krachten die spelen in maatschappelijke vraagstukken zoals obesitas, racisme, vergrijzing of “the internet of things” aanleren zonder in opsomming van feiten en axioma’s te blijven steken? Hoe kunnen we via het onderwijs leerlingen van jongsaf de tools geven om zo’n thema’s beter aan te kunnen? Inderdaad, systeemdenken. Rita Dehaes legt uit waarom.

Rita Dehaes

Rita Dehaes

“Systeemdenken laat toe om de verbinding te maken tussen het blikje dat in een park op grond wordt gegooid en de boomkap in het Amazonewoud”, zegt Rita Dehaes van Switch. “Dat eerste voorbeeld zal heel herkenbaar zijn voor een leerling, en relevant zijn om inzicht te krijgen in het tweede. Die herkenbaarheid en eigen ervaring zal trouwens de emotionele betrokkenheid vergroten. Daar kan systeemdenken mee voor instaan, namelijk dat de leerling zich een plaats weet te geven in een bepaald verhaal of thema. Die betrokkenheid is essentieel voor alle leren, want ze creëert de emotionele verbinding die zo belangrijk is om plezier te beleven aan leren en inzicht verwerven. En inzicht, da’s bewustzijn, toch één van de hoofddoelen van onderwijs.”

Nieuw plezier

“Nog een reden om systeemdenken te introduceren in de klassen is dat het een methode aanreikt om zaken te verbinden. Nog te vaak worden vakken vakjes gescheiden door tussenschotten. Tegelijk vinden we het evident dat er een innige band bestaat tussen bij voorbeeld aardrijkskunde en geschiedenis. Da’s een paradox van het hedendaagse onderwijs. Systeemdenken geeft de tools om die band te omarmen en het interdisciplinaire karakter van kennis niet uit de weg te gaan. Integendeel, systeemdenken laat de leerling toe zichzelf een plaats te geven in een verhaal, betrokken te geraken en tot inzichten te komen. Ik durf te geloven dat ze daar dan ook plezier aan beleven.”

Patroonherkenning

Concreet laat systeemdenken toe om relatiecirkels te identificeren, feedbacklussen en bepaalde archetypische patronen te herkennen. “Om terug te keren naar het blikje in het park, dat is zo’n archetype bekend als the tragedy of the commons – prachtig beschreven door Garrett Harding in 1968”, legt Rita Dehaes uit. “Die patroonherkenning van gebeurtenissen in een complexe context is nog te veel afwezig in het onderwijs, terwijl enerzijds de wetenschap hierover al zeer uitgebreid is en anderzijds deze soort gebeurtenissen alledaags zijn. Met het project Switch 2 Systeemdenken willen we de leraren het materiaal aanbieden om hier anders mee om te gaan en meer vakgebonden materiaal ontwikkelen vanuit een systemisch perspectief. We willen helpen om leerlingen op een betrokken manier te laten ontdekken wat er zich bij de spreekwoordelijke ijsberg onder de waterlijn bevindt.”

Rita-Dehaes-Switch-systemische-ijsberg

Complexe wereld in de hand

“De wereld verandert in een snel tempo en de complexiteit neemt exponentieel toe”, stelt Rita Dehaes. “Door de sociale media ligt de wereld in de handen van elk kind. Hoe leren kinderen omgaan met die complexiteit? Het onderwijs is de ideale plek om op een veilige manier te leren wat complexiteit is en hoe je ermee kunt omgaan. Systeemdenken gaat over anders kijken, denken en handelen. Daarnaast is het een taal die je kan gebruiken om te communiceren over hoe mensen naar complexiteit kijken, hoe ze erover denken en hoe er het beste mee om te gaan. Systeemdenken is erop gericht te begrijpen welke effecten ons handelen heeft, nu en later, dichtbij en veraf.”

De leraars van de leraren

Rita Dehaes heeft al ondervonden dat er nogal wat koudwatervrees bestaat rond systeemdenken. Samen met de Nederlander Guus Geisen wil ze de leraars van de leraren bereiken. “We organiseren op 7 en 8 mei in Gent en Leuven een informatie- en experimenteersessies voor docenten van lerarenopleidingen. Maar ook mensen die voor de klas staan, zijn welkom. Onze bedoeling is de concepten van systeemdenken te introduceren aan de basis van de opleidingen in het onderwijs, de lerarenopleidingen dus en ook in de stagescholen. ”

Meer info: Systeemdenken.me

the-great-recovery-2

Afval is een designfout, elke smartphone is een mijn

Iedereen lijkt het er over eens: Steve Jobs is een halfgod, icoon van een generatie. Had hij er voor gezorgd dat de Apple-toestellen makkelijk konden worden ontmanteld en de materialen ervan hergebruikt, had hij het tot volledige god kunnen schoppen. Uiteindelijk zijn de Apple-innovaties maar half geslaagd. Jobs zou zijn toestellen moeten leasen aan de klanten, in plaats van ze samen met alle verantwoordelijkheid over de materialen over de toonbank te schuiven.

Want wie producten ontwerpt moet het hele systeem er rond mee ontwerpen en vormgeven zoals de levenscyclus van een toestel en de recuperatie van de materialen. Elke smartphone die bij het afval belandt, betekent een verlies van topmaterialen. Design is dus ook een beetje systeemdenken. Dat is één van de redenen waarom Phonebloks (lees ook de commentaren onder het artikel) op ‘t eerste zicht zo’n aantrekkelijk concept is. Door het toestel modulair op te bouwen kan je sneller vervangen, ombouwen en upgraden. Maar om een goede oogst van de materialen in de smartphones mogelijk te maken, is de producent misschien nog de best geplaatste om de materialen en onderdelen te recupereren.

Wie de designprincipes voor zo’n kringloopeconomie wil exploreren, moet eens kijken bij het Britse initiatief The Great Recovery (dank voor tip @stoutps). Oprichtster Sophie Thomas zegt terecht: afval is en designfout. Misschien moeten de materialen, zoals Walter Stahel suggereert, vele malen duurder worden zodat producenten ze niet zomaar zouden verkopen, maar manieren zouden bedenken om er eigenaar van te blijven.

the-great-recovery-4

the-great-recovery-1

the-great-recovery-3