Je komt ze soms wel eens tegen in de IKEA-showrooms, éénkamerwoningen. Slaapkamer, keuken, bureau, … alles op een zakdoek op elkaar gepropt. Toch zijn deze ‘micro apartements’ niet enkel voor de show en kunnen ze op termijn een oplossing bieden aan het nijpende tekort aan woningen in de grootsteden.

Zo veranderde San Francisco recent de bouwwetgeving om appartementen toe te staan met een leefruimte vanaf 14 m². Hiermee volgt het Vancouver waar de ‘micro appartements’ reeds eerder werden toegestaan. Dit opent de deur voor ontwikkelaars om te starten met de bouw van deze ‘woningen’. In een eerste fase beperkt het project zich tot 375 kamers en richt het zich op de groeiende groep single in de stad die moeilijk een plek vinden om te huren. Gemiddeld betaal je immers €1700/maand voor een standaard appartement, terwijl de kleinere variant voor zo’n €1100/maand beschikbaar zou zijn.

Prijzig klein

Toch is niet alles rooskleurig. In Vancouver stootte een’micro-loft’ project, gesteund door de stad, op veel kritiek van activisten. De huurprijs was immers enorm hoog (€600/maand), wat de appartementen ontoegankelijk maakt voor gezinnen met een lager inkomen. Een armoedepolitiek volgens sommigen. De microwoningen zijn niet nieuw, want steden als Parijs en Tokyo zijn al langer voortrekker van deze aanpak. Dat nu ook grotere Amerikaanse steden aansluiten, bewijst dat het model zich verspreidt.