moma-sf-metafoor
Duurzaam, Sociale innovatie

Hello ondernemer, de weg is lang maar dan…

5 reacties

moma-sf-metafoor-2

En wat als de weg ernaar toe ook leuk was? Wat als we plezier konden halen uit de reis op zich? In plaats van te mikken naar een doel kan je ook blijven de grenzen verkennen. Eens je een bedrijf definieert als een structuur met één enkel doel voor ogen, hoe ga je dan reageren eens je dat doel bereikt hebt? Als je doet wat je voorgenomen had te doen, is de enige optie die overblijft dan opschalen? En zou dit ook zo zijn als we bedrijven en organisaties op een andere manier definiëren?

Ik kom tot deze vragen na het lezen van een (zoals steeds) erg goede strip door Stuart McMillen getiteld “Metaphors – The lenses we use to interpret and understand our reality”. In deze strip legt McMillen uit hoe het gebruik van metaforen de manier waarop we kijken naar bedrijven en organisaties bepalen. Zoals ik al aanhaalde in mijn post over MVO, denk ik dat een economie steeds ten dienste van de samenleving moet staan. In lijn met dit uitgangspunt staat ook de manier waarop McMillen bedrijven beschrijft:

What if we built upon the root meaning behind the word and viewed organisations as tools to help humanity. A platform which acknowledges that organisations do not, can not exist without the people that constitute them.

By seeing organisations as tools we use to help each other, a cascade of possibilities is revealed to our eyes.

Er worden hier twee erg belangrijke onderwerpen aangeraakt. Het eerste onderwerp, waarover ik hierboven al sprak, is dat de manier waarop we ondernemingen definiëren de manier waarop we ondernemen definieert. Als we richting een écht duurzame economie willen gaan, moeten we beginnen met het opnieuw bepalen van wat een onderneming zou moeten zijn.

De manier waarop we ondernemingen definiëren, definieert de manier waarop we ondernemen.

Het tweede onderwerp dat McMillen aanhaalt is het belang van werknemers. Om het belang van werknemers beter te kaderen verwijs ik graag door naar een TED-talk van Nick Hanauer, die door de organisatie gebannen werd, getiteld “Rich people don’t create jobs”:


Jan Leyssens

Onderzoeker, Systeemontwerper en blogger met een sterke focus op duurzaam ondernemen. Blogt in het Engels op keepthegame.wordpress.com.

Latest posts by Jan Leyssens (see all)

  • http://Geenwebsite Jan van de Nes

    Het gepresenteerde zette me aan het denken. Ergens in de jaren tachtig van de vorige eeuw probeerde ik mijn omgeving ervan te overtuigen dat de maatschappij waarin wij (toen maar ook nu) leven, niet gemaakt is door omstandigheden maar door de mensen met hun opvattingen over wel/niet, goed/kwaad, verantwoordelijk zijn of niet, etc.
    De mensen reageerden in die tijd vol verbazing. Waarover ik sprak? Waarvan ik sprak? Zij waren immers ondergeschikt aan zovele regels. Overheidsregels, werkgeversregels, bankiersregels (waar het je hypotheek betrof), huiseigenaarregels (voor je huurwoning), de regeltjes van de gas- en elektraleverancier, enz.
    Ik merkte toen dat mensen niet verder keken dan hetgeen hen door “hoger staande” machthebbenden werd opgedrongen of toegewezen. Het besef dat je door jouw handelen mede vorm geeft aan de maatschappij, drong niet tot de individuen door.
    Het lijkt er op dat dit nu aan het veranderen is. We moeten alleen wel beseffen dat hoezeer de maatschappelijke omstandigheden maakbaar zijn, veel invloeden van buitenaf (van die werkgevers, de overheid, de verzekeraars, de banken, de leveranciers) toch jouw handelen bepalen. We zijn niet volledig vrij in ons handelen en moeten dus rekening houden met beperkingen. Ons opgelegd van buitenaf. Ook als we ondernemer zijn. En inderdaad is samenwerken een heel belangrijke factor voor een positieve ontwikkeling. Samen kun je waarschijnlijk meer bereiken dan alleen. Het vereist echter wel “openstaan voor elkaar” en het wegwerpen van de BIG ME, die ons sedert de jaren zestig teistert. Toen begon het individualisme en daarmee de onverdraagzaamheid. Het idee van “ik ben gedwongen samen te werken met mij opgedrongen collega’s, buren, mede-verenigingsleden, mijn zelf-gekozen maar arrogante en soms irritante levenspartner, etc. Maar ik ben uniek en ik wil zelf uitmaken wat ik doe, hoe ik het doe en hoe ik wil leven. Desnoods zonder jou”.
    Deze houding heeft ons veel ellende gebracht en zeker geen duurzame samenleving. Hopelijk zijn al die Ikjes nu bereid om WIJtjes te worden. Ook een fijne dag gewenst.

    • http://keepthegame.wordpress.com/ Jan Leyssens

      Beste Jan,

      Het is inderdaad zo dat niemand volledig zijn eigen koers kan bepalen, maar zoals je zelf aanhaalt veranderd dat niets aan het feit dat een samenleving de som is van hoe we ons samen gedragen, net zoals de economie de som is van hoe we ondernemen.
      Op mijn Blog (keepthegame.wordpress.com), probeer ik een antwoord te formuleren op hoe ondernemers binnen het huidige systeem toch een echt positieve impact kunnen hebben. Ik geloof in een aanpak waarbij je hetzelfde spel op een andere manier speelt, en op die manier mensen weet mee te krijgen in het verhaal.
      Wat betreft je opmerking over de doorgedreven individualisering, ik volg je in de stelling dat (en ik denk dat we ook terug deze richting aan het uitgaan zijn) interdisciplinaire samenwerking gecombineerd met persoonlijke ontplooiing een erg sterke combinatie is die veel verandering zou kunnen losmaken.

      Gr.
      Jan

    • Wim Verbeke

      U deed me denken aan het volgende citaat van Jamais Cascio: “The future is not something that happens to us; the future is something we create with every choice. (…) if we recognize that the future is our creation, that like it or not we have a responsibility, then at least there’s a chance that the people who hear this will step back and think more constructively, in a more sophisticated way, about the impacts of what they choose.”

      http://environment.umn.edu/momentum/issue/4.2f12/momentum_fall12.pdf

      Dank voor de reactie.

  • http://www.bespaarpotspel.nl Marga van den Boom

    Alles kan anders dan we jaren gewend zijn ontdekken gelukkig steeds meer mensen. Ik wasgisteren bij We are the Change en heb kennis gemaakt met het nieuwe businessmodel canvas van Jan de Jong die wel gaat over mensen en onderlinge samenwerkingen komen tot stand voor een duurzame volhoudbare samenleving. En dat is mooi voor een betere wereld. Goed filmpje van Nick Hanauer. Fijne dag!

    • http://keepthegame.wordpress.com/ Jan Leyssens

      Beste Marga,

      Dankjewel voor de tip van het businessmodel!

      Gr.
      Jan