Categorie archief: Commons

Alternative_Energies1-1024x666

Optimisme in de klimaatbusiness met CO2logic

antoine_geerinckx-co2logic

Het Belgische bedrijf CO2logic werd zojuist officieel erkend door het gerenomeerde Carbon Disclosure Project (CDP) voor hun professionele en gestandaardiseerde manier van werken. CO2logic helpt bedrijven om hun impact op de opwarming van de planeet te berekenen, verminderen en neutraliseren: CO2-neutraliteit zowaar, de heilige graal voor klimaatbescherming. Een vrij ingewikkeld concept dus we contacteerden CEO Antoine Geerinckx om uitleg te geven.

CO2 voetafdruk – visionaire zelfkennis

De volledige CO2-uitstoot van alle bedrijfsactiviteiten vormt de CO2-voetafdruk of carbon footprint. “De impact van alle activiteiten moet daar in: grondstoffenproductie, industriële processen, administratie, IT, kantoren, en dan logistiek, woon-werk verkeer, wagenpark, afval en zo meer. Meer en meer bedrijven begrijpen het nut van een dergelijke analyse. Naast het geoptimaliseerde industrieel proces van het bedrijf wordt de rest door productiebedrijven vaak buiten beschouwing gelaten. Daar zijn altijd grote besparingen te bereiken en dus ook winsten te behalen. Dit geldt zeker ook voor de dienstensector en corporate offices.” Een berekening van de CO2-voetafdruk geeft een bedrijf een gedetailleerd inzicht in zichzelf. Van daaruit krijgt het de mogelijkheid een visie voor de toekomst uit te bouwen.

CO2-neutraliteit – winst op vele fronten

CO2 uitstoot heeft nog steeds het grootste effect op de opwarming van de planeet. De gevolgen van die opwarming zien we terug in een langzame verandering van het klimaat. Voorspellingen over de effecten van die veranderingen zijn op sociaal en economisch vlak rampzalig. Onze koolstof consumptie terugdringen is dus essentieel. In het ideale geval wordt de uitstoot van een gemeenschap gelijk aan nul. In dat geval bereiken we CO2-neutraliteit. Het klimaat kan dan stabiliseren en de meest desastreuze veranderingen kunnen min of meer vermeden worden.

“In feite zoeken we de grootste CO2-bronnen en daar gaan we te werk.” De uitstoot kan soms over de jaren tot meer dan 50% teruggedrongen worden. De grootte van de hiermee verbonden financiële besparing is meestal groter dan verwacht. “We zijn verrast hoeveel er nog te doen is bij bedrijven. Uiteindelijk word je er wel optimistisch van want je kan heel veel bereiken.” En dat betekent veel meer dan financiële winst. Er wordt een bewustmakingsproces in gang gezet wat leidt tot gedragsveranderingen bij de werknemers en dit is volgens “The Guardian” minstens even essentieel is als het management van koolstof impact.

CO2 compensatie – Noord-Zuid partners voor duurzame vooruitgang

Een aantal ingrepen om de CO2 uitstoot te verlagen zijn eenvoudig en relatief goedkoop. Vanaf een zeker moment wordt de kost om een extra ton CO2 uit het systeem te halen echter hoog. Een vermindering van 50% CO2 uitstoot betekent dat nog steeds 50% van de koolstofdioxide in de atmosfeer terecht komt. Die laatste 50% kan dan gecompenseerd worden wat we CO2-compensaties of offsets noemen. Controversieel?

“De meeste mensen kennen het verschil niet tussen de verplichte European Emission Trading System (ETS) en de vrijwillige markt van CO2-compensatie”, stelt Antoine Geerinckx. “De “aflaat”-reputatie van offsetting is onverdiend. Het is het gevolg van overallocatie en de crisis in de ETS waardoor ‘te’ goedkope CO2 rechten kunnen aangekocht worden waardoor het geen verschil/stimulans creëert om hun CO2-uitstoot hier verder te verminderen.”

“Vrijwillige compensatie is een heel ander verhaal. Dit is voor bedrijven die geen quota’s of verplichtingen hebben op vlak van CO2-uitstoot, het is totaal vrijwillig. Bedrijven kunnen daarmee de impact van hun CO2 uitstoot internaliseren wat wil zeggen: de kosten ervan niet doorschuiven naar onze maatschappij.” De compensatieprojecten zijn partnerverbanden met lokale NGO’s in het Zuidelijk halfrond. De projecten hebben in het algemeen naast een effect op het klimaat nog een resem sociale impacten. Vrijwillige “internalisering” van negatieve impacten dus, positief maar nog steeds gevoelig voor kritiek.

De complexiteit van het verhaal dat aan CO2-compensatie vastzit overstijgt dit artikel. Een vaak gehoorde kritiek is dat het aan de industrie toelaat te betalen om te blijven vervuilen. Bedrijven die aan dergelijke compensaties doen zijn echter ook de koplopers op het vlak van het terugdringen van CO2. Ze werken dus op alle fronten naar een volledige neutralizering van hun impact.

CO2logic slaagt erin om bedrijven te doen meestappen in het verhaal van CO2-neutraliteit (zie hiervoor het CO2-neutral label van CO2logic), het doet dit op basis van de momenteel beschikbare beste internationale standaarden en wordt ervoor internationaal erkend: een enorm waardevolle en grote stap in de juiste richting.

State of the Arts: kunstenaars tegen dystopia

State-of-the-arts

Laten we een toekomstig dystopia voor de geest halen : een maatschappij waar de economie aanbeden wordt boven alles , waar sociale structuren - ontstaan uit een idee van solidariteit - worden vervangen door privatisering en concurrentie, waarin vrije handel tot ongelijkheid leidt en grote bedrijven de energiebronnen van de wereld controleren. Wat is ‘the State of the Arts’ in zulke wereld? Op 6 november buigen kunstenaars zich over die vraag in een open symposium in de Brusselse Beursschouwburg.

In België leven wij in een maatschappij die nog waarde hecht aan maatschappelijk welzijn en cultuur. Maar de mogelijkheid van de hierboven beschreven nachtmerrie, waart rond achter de schermen, bespiedt ons van alle kanten en koloniseert onze persoonlijkheden.

‘State of the Arts ‘ is een oproep aan alle kunstenaars om samen te komen om de huidige situatie in België onder de loep te nemen, te kijken hoe we ons als kunstenaars willen positioneren en welke acties we willen/kunnen ondernemen. Iedereen kan actief deelnemen aan het WerkSymposium waarin korte lezingen afgewisseld worden met debatten aan verschillende werktafels. Elke werktafel buigt zich over een specifieke onderwerp, vraagstelling of organisatie met betrekking tot de vraag : Hoe kunnen we onszelf als kunstenaars organiseren op een autonome manier?

Voorbeelden van debattafels zijn: Kunnen kunstenaars zich organiseren als een ‘gilde’; Kan er een ‘schaduwkabinet voor de kunsten’ opgericht worden; Welke concrete voorstellen kunnen kunstenaars aan de verschillende politieke partijen doen? Hoe kunnen kunstenaars werken aan de synergie, dynamiek, continuïteit en impact van hun acties; Moet kunst zich als een sociaal en reflectief medium politiek engageren, waar liggen haar verantwoordelijkheden?; Welke alternatieve vormen van zelf-organisatie en uitwisselingen kunnen kunstenaars opzetten? Elke debattafel wordt in goede banen geleid door een tafelverantwoordelijke onder wie Nicolas Galiazzi, Michiel Vandevelde, Michiel Reynaert, Ruben Deroo, Wendy Van Wynsberghe, Bart Vandeput, Christoph Ragg, An Mertens en Rasa Alksnyte, Linda Suy en Katrien Reist, Lilia Mestre en Loes Jacobs, Trudo Engels, ….

De lezingen tijdens State of the Arts:

  • Creatieve industrieën en neoliberale cultureel beleid - Robrecht Vanderbeeken
  • Het artiestenstatuut en de positie van de kunstenaar als werknemer - Kobe Matthys
  • Kunst als een politiek standpunt en sociaal engagement - Wouter Hillaert
  • De culturele crisis in Nederland en wat kunnen we ervan leren - Leen Laconte
  • Kunst en geld, kunst vers geld - Bernard Lietaert

State of the arts vindt op 6 november plaats in de Brusselse Beurschouwburg en is een initiatief van Einat Tuchman en Gosie Vervloessem. Meer info: www.stateofthearts.be

Stiglitz

Michel Bauwens redt de wereld

In een opiniebijdrage op de website van de New York Times geeft Nobelprijswinnaar Joseph Stiglitz een zeer somber beeld van de armoede in wat voornamelijk de rijke landen zijn. Een must-read artikel vol feiten en cijfergegevens over armoede. Veel scherper kan je een debat niet stellen dan met cijfers over kinderen die in armoede opgroeien. Het antwoord van Stiglitz is streven naar ‘shared prosperity’, dus ook ‘shared value‘.

“Some countries will be succesfull in creating shared prosperity - the only kind of prosperity that I believe is truly sustainable”, Joseph E. Stiglitz

Stiglitz heeft het ook over het tegengestelde daarvan: een wereld met ‘gated communities’, waarin superrijken zich opsluiten in beschermde enclaves met bewaking, prikkeldraad, toegangscodes en camera’s.

Open kennis leidt naar gedeelde welvaart

Na een inspirerende lezing van P2P-paus Michel Bauwens (Kaaitheater, 15 oktober 2013) lijkt het plots evident hier de link te leggen met kennis die opgesloten zit in ‘Intellectual Property’ en patenten. Dat zijn de ‘gated communities van de kennis’. Want wat is het gedeelde nut of de gedeelde waarde van het opsluiten van kennis? Ik heb begrepen dat open kennis sneller aangroeit, sneller verbetert en meer aanleiding geeft tot gedeelde waarde en gedeelde welvaart. Dus, break down that wall.

Het boek en de open source versie

de-wereld-reddenMichel Bauwens heeft samen met Jean Lievens zonet het boek “De wereld redden, Met peer-to-peer naar een postkapitalistische samenleving” uitgebracht. Wie de kracht van peer-to-peer beter wil vatten, vindt alle grondstof bij Michel Bauwens die op knappe wijze de historische draagwijdte analyseert. De teksten van Michel Bauwens vind je ook online via de P2P Foundation, helemaal open source.

Bruto Nationaal Geluk waait over uit Bhutan

Op woensdag 9 oktober om 20u wordt in boekhandel De Groene Waterman (Antwerpen) een nieuw boek voorgesteld over Bruto Nationaal Geluk, een ontwikkelingsconcept dat vanuit het onooglijke Koninkrijk Bhutan is komen overwaaien.

Het boek wordt gepubliceerd door Lannoo en ontstond onder impuls van de Universiteit van het Algemeen Belang (UAB). Maarten Desmet, een jonge architect en sinds jaren activist en bestuurslid binnen de UAB, kwam enkele jaren geleden terecht in de Bhutaanse hoofdstad Thimpu in het kader van een stedenbouwkundig project. Het concept van Bruto Nationaal Geluk intrigeerde en inspireerde en hij bracht het mee terug naar ons land als aanzet tot een reflectie over wat dit voor ons in het Westen kan betekenen.

9 dimensies

De basisidee is in feite gemakkelijk te begrijpen. Bruto Nationaal Geluk daagt een gemeenschap uit om haar vooruitgang niet alleen te meten aan een groei van materieel welzijn (zoals gemeten door economische grootheden zoals Bruto Nationaal Product) maar aan verbetering over een breder spectrum van individuele en maatschappelijke ontwikkelingsdomeinen. In Bhutan wordt concreet gekeken naar negen dimensies, namelijk mentaal welzijn, gezondheid, onderwijs, evenwichtig tijdsgebruik, deugdelijk beleid, sociaal kapitaal, culturele verscheidenheid en veerkracht, welvaartspeil, en ecologische diversiteit en veerkracht.

15 denkers

De vraag is dan hoe we dit vanuit een duurzaamheidsperspectief aantrekkelijke idee in onze eigen samenleving gestalte kunnen geven. Maarten Desmet nodigde ruim 15 denkers van bij ons uit om daar hun visie rond toe te lichten. Bijdragen in het boek komen ondermeer van Rik Pinxten, Bernard Lietaer, Francine Mestrum, en Jef Peeters. Op de avond van de boekvoorstelling zelf gaat Maarten in gesprek met co-auteurs Yasmine Kherbache en Gunter Pauli.

Links:

  • Uitgeverij Lannoo: Bruto Nationaal Geluk. Bhutan inspireert de wereld
  • The Centre for Bhutan Studies: Gross National Happiness
215083487_1280

De economische groei herdenken

“Het is vijf voor twaalf”, predikt Rajendra Pachauri. Als hoofd van de groep wetenschappers die het zevenjaarlijks rapport over de klimaatverandering publiceren, kan hij het weten. 27 september is zijn grote dag. Het eerste deel van zijn nieuw klimaatrapport - het 5de - wordt dan geopenbaard. Het belang ervan is moeilijk te onderschatten. De meeste regeringen zullen een deel van hun beleid voor de komende zeven jaar er op afstemmen.

We kunnen zelf kiezen hoe we met de natuur omgaan“, vervolgt hij, “het gaat zoals met boekhouden: wat we verbruiken, moeten we ooit vergoeden.” Hij werkt samen met honderden wetenschappers verspreid over de planeet. Het eerste deel van het rapport verzamelt vrijwel al de wetenschappelijke kennis over de klimaatverandering. “Mag ik toevoegen dat de mensheid zijn openstaande rekeningen compleet heeft genegeerd, verwaarloosd en totale onverschilligheid heeft getoond?”

En dan zegt hij het. Dat het terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen nog steeds mogelijk is. Maar dat alle landen hun houding ten opzichte van economische groei dan dienen te herdenken. Het viel me op dat zelfs climateprogress deze vaststelling vergat te vermelden.

Economische groei herdenken dus? [...hier nam ik even adem, klikte weg naar Facebook, waar ik mijn account ook al zo lang wil afsluiten, en zag Plan C een artikel delen, "Economists forecast the end of growth"...]. De signalen zijn er. Growth shrinks. In de klassieke zin tenminste. Terwijl oproepen voor verandering gelanceerd worden, is er reeds een enorme groei aan initiatieven in de marge van de gevestigde trends. Initiatieven als het P2P netwerk, Peers, sharing en permacultuur zijn slechts enkele van de symptomen en ijkpunten van een maatschappij in een reeds langdurige transitie. Rajendra Pachauri mag dus rustiger slapen, het her-bedenken is bezig.

Ondertussen bestuderen de wetenschappers het effect van smeltende permafrost, gashydraten en andere onzekerheden. Dat kan dan in het rapport van 2020. Wachten op de eventuele uitputting van grondstoffen om ons gedrag te veranderen is onverantwoord. We hebben slechts een kritische massa nodig om met zijn allen te kunnen bewegen.

Brussel op zijn bessst

Beaum_Kunstberg4_1200

“Bessst” organiseert van 21 april tot 5 mei 2013 een hele reeks wandelingen, fietstochten en andere activiteiten rond stiltebeleving in Brussel.

Dit thematisch project dat stilte, stedelijkheid, erfgoed en sport verbindt, maakt enkele boeiende, minder bekende intiatieven meer zichtbaar. Zo kan je naast Brussel, de stilte, ook OSP en Constant vzw, Q-O2, FoAM, Vormingplus Citizenne en OKNO beter leren kennen.

Vrije software

Voor bessst ontwikkelt OSP een opvallend verstilde website die “de gelaagdheid van de stilte-ervaring wil benaderen”. OSP Open Source Publishing is een grafisch ontwerpcollectief dat enkel gebruik maakt van vrije, open source software op die manier zijn ze sterk gelinkt met Constant vzw. Vanuit Brussel werkt OSP met opdrachtgevers in Europa en geeft workshops op scholen zoals ESAD Valence (Frankrijk), Merz Akademie Stuttgart (Duitsland), Piet Zwart Instituut Rotterdam (Nederland) en the Royal College of Art London (Groot-Brittannië).

Op de onthaalpagina krijg je een sfeervolle fotoslideshow, verder biedt de website een activiteitenkalender, veel informatie over diverse projecten én een kaart, die ze zelf een atlas noemen, waarop je jouw eigen favoriete plekje kan pinnen.

Kruidenwandeling

OKNO, een kunstenaarsorganisatie die vanuit een doe-het-zelf-attitude werkt met media, technologie en ecologie, biedt bijvoorbeeld een kruidenwandeling begeleid door kunstenaar en herboriste Nathalie Hunter aan. De wandeling begint aan de vijvers van Elsene en eindigt in OKNO’s daktuin aan het kanaal in Molenbeek, waar in de buitenkeuken met de gevonden kruiden wordt gekookt. Oude verhalen en gebruiken worden getoetst aan hedendaagse kennis. Geïnteresseerden kunnen in de bibliotheek meer achtergrondinformatie vinden over wilde en medicinale planten, kruidenbereidingen en andere ecologische en technologische onderwerpen.

Je kan ook geblinddoekt op een ontdekkingstocht uitgerust met audiorecorder en microfoon. Een tocht om stil te staan bij de klank van de stad samen met geluidsartieste Els Viaene. Deze workshop “Kijk met je oren. De Stad Spreekt” wordt georganiseerd door Q-O2 in het kader van Tuned City.

Bomen uit sluikafval

Qua vormgeving werden de kunstenaars van ‘Project Bosch’ uitgenodigd om op de diverse parcours op hun creatieve, artistieke, sportieve en ludieke ding te doen. Hun bomen uit sluikafval heb je misschien al eens opgemerkt? Voor Bessst gaan ze nog een stap verder. Op Stadskriebels nodigen de kunstenaars je uit om mee te werken aan ‘Parkour Plancher’. Een houten structuur in beweging: vooraan komen er planken bij, achteraan worden die weggehaald om vooraan weer toegevoegd te worden. Dit door mensen die de planken aan elkaar verbinden, doorgeven, zelf als plank functioneren. Iedereen kan meedoen.

Brussel op zijn Bessst?

Website: http://bessst.be

Welvaert Welton - duurzaam leven op publieke pontons aan het MAS

kraan-zonnebloem-mas

Welvaert Welton is een nieuw project van Timecircus vzw, het Antwerps kunstenaarscollectief dat sinds jaren verbaast met tot de verbeeldingssprekende installaties.

Sinds vorige zomer wordt er duchtig gebouwd in het Bonapartedok in Antwerpen. De grote blauwe kraan 9, ooit een handig haventuig, lag al enkele jaren verweesd in de hoek van het dok te dobberen. Bram Soli zag er mogelijkheden mee, en na 2 jaar kreeg hij zijn fiat dan eindelijk van de stad om er mee aan de slag te gaan. Het grote ponton met de kraan werd naar de voet van het MAS versleept, en tegen het einde van de zomer toverde een grote groep vrijwilligers de site om tot een groen paradijs. Een tweede ponton werd aangebracht, een grote antieke serre werd onder de kraan verbouwd, een kippenpaviljoen met architecturale allures, een hele groententuin in potten, een groot compostpaviljoen, Bar Paniek,…

Bezoekers kunnen vrij binnen- en buitenlopen en komen aan hun trekken als ze willen bijleren over duurzaam leven in de stad. De bedoeling is om de dialoog met de burger aan te gaan, tonen hoe je duurzaam kunt leven op het water en in de stad, maar ook durven dromen, en heel vaak gewoon doen. Enkele vernieuwende technieken werden al verwezenlijkt op enkele maanden tijd, veel projecten staan in de startblokken: Kleine biogasinstallaties, bier- en ciderbrouwerij, appelpersen, een droogtoilet opgebouwd uit een oud theaterdecorstuk, een esthetisch waterzuiveringssysteem met reuze zoetwatermosselen, volkskeukens met eigen groenten, …

Welvaert Welton - enid serre

Twee jaar ligt Welvaert Welton in Antwerpen, dan verhuist het naar andere plaatsen, steden, continenten, waar ruimte is om aan sensibilisering te doen rond duurzaam leven. Intussen onderzoeken de kunstenaars hoe ze hier zelf kunnen wonen en leven met veel mensen in een klein kringloopsysteem. Leven er nu alvast: drie gelukkige kippen, bijen op de kraan, vlinders in de serre, en een hele familie eendjes die hun eigen drijvend ponton kregen om uit te rusten en te slapen. Het plan is om uit te breiden met meer pontons, meer groen, meer zuiver water.

Welvaert Welton toont hoe cultuur en duurzaam leven verbonden zijn. Het zijn geen acteurs, maar bricoleurs. Langskomen is de boodschap om zelf te ervaren wat kan. De bevlogenheid van iedereen die er meewerkt, werkt sowieso al aanstekelijk!

Actueel nieuws rond de activiteiten vindt u op de grote valves ter plekke en op de community facebook page: www.facebook.com/welvaertwelton

Welvaertmarkt

Nu zondag 21 april 2013 vindt de eerste duurzame markt plaats, met lokale creatievelingen, grafische kunstwerken, do-it-yourselvers die het zelf beter kunnen en do-it-togethenaars die het samen beter kunnen, een fietsenfluisteraar, een grote kledingruil, vers bereide burgers van La Vie Est Belle, de honing van de Miellerie (de bijen die op de kraan staan), het zelf gemaakte appelsap en cider, ambachtelijk gebrouwen bier,… - Van 10 tot 18u. Vrije toegang. Wees welkom!

TheImpossibleHamster

HSBC waarschuwt voor ‘peak planet’

Time Shark

We gaan nogal tekeer. De signalen zijn alomtegenwoordig. In een hoekje van Time Magazine staat hoeveel haaien we jaarlijks vernietigen. Hoe blijft men zoiets verantwoorden? De Britse Bank HSBC, zesde grootste onderneming in de wereld, waarschuwt in een rapport voor het gevaar van de ‘Peak Planet‘. Het gevaar dus dat de mensheid de hele planeet maar blijft oppeuzelen en er dra dreigt van af te vallen. HSBC maakt bij voorbeeld de projectie dat we met uitstoot van CO2 en andere broeikasgassen al tegen 2030 de grens overschrijden van wat we redelijkerwijze tussen nu en 2050 mogen uitstoten. De bank stelt dat niemand zich aan de verantwoordelijkheid kan ontdoen maatregelen te nemen, ook de BRIC-landen niet. Wie geen tijd heeft om rapporten te lezen, kan misschien even bij de problematiek stilstaan via twee filmpjes: een eerste allegorisch en een tweede in een strak ‘Google Maps’-pak.

“The Impossible Hamster”

“Motorville”

Luchtsingel-Rotterdam-02

Rotterdammers crowdfunden voetgangersbrug Luchtsingel

Luchtsingel-Rotterdam-01

Luchtsingel-Rotterdam-02

Luchtsingel-Rotterdam-03

Luchtsingel-Rotterdam-04

Luchtsingel-Rotterdam-05

Luchtsingel-Rotterdam-06

Wij maken de stad, omdat de stad kansen biedt voor de toekomst. De verstedelijking is onvermijdelijk en daar liggen de kansen om een goede balans tussen welvaart en milieu, tussen economie en ecologie te maken. Maar die kansen zijn er alleen wanneer de stad anders wordt bestuurd, ontworpen, georganiseerd en gepland dan nu.

Het Rotterdams architectenbureau ZUS (Zones Urbaines Sensibles) heeft in haar eigen stad een crowdfunding-project opgezet voor de aanleg van een voetgangersbrug, de Luchtsingel. Vorig jaar werd al een eerste deel van de brug aangelegd, maar daarmee is het project nog niet afgewerkt. Met de brug worden het Centraal district van Rotterdam opnieuw verbonden met de wijk Hofbogen - vroeger een levendig stadsgedeelte dat werd verstikt door koning auto. Met de Luchtsingel krijgt het publieke domein op maat van bewoners en voetgangers een nieuwe kans. De brug is voor een groot stuk aangelegd met de centen van de Rotterdammers zelf via crowdfunding. Elke Rotterdammer die wenste kon zo mee voor alternatieve financiering zorgen. Zo kon je al voor 25 euro een plank sponsoren waarop dan je naam of een tekst van jouw keuze werd gegraveerd. Het project kreeg vorig jaar nog extra middelen omdat het de Stadsinitiatief-prijs won. Dankzij die prijs zullen ook andere initiatieven rond de brug in het leven worden geroepen: een boksclub, stadslandbouw een nieuw stadsparkje, barbecuestellen,… etc.

Foto’s: Luchtsingel.org

Common-Café-1-van-1-2-1024x681

Eerste Common Café in Antwerpen

Na een eerste succesvolle reeks Common festivals in Mechelen, Maastricht en Gent, organiseerde Common Antwerpen 30 november hun eerste Common Café. De setting van jeugdhuis Scheldapen vormde het unieke decor voor dit grote feest.

Studenten uit Maastricht deelden hun urban gardening skills, die uit Antwerpen stelden hun Ecokot-idee voor. Live Jam Sessions rond de vuurkorfjes, workshops, lezingen, een volkskeuken en optredens omkaderden het geheel en deden de thermometer zeker goed!

16 Februari vindt het tweede Common Café plaats. Op het programma staan alvast een street art workshop en een Common Doetank rond duurzaamheid, verdraagzaamheid en het Common-idee, met alweer de nodige portie muziek en poëzie.

\’A dream you dream alone is just a dream. A dream you dream together is reality.\’

Met deze mooie leus van John Lennon nodigt Common Antwerpen geïnteresseerden uit om mee te werken, mee te denken, mee te vieren en de kracht van ideeën te ervaren. Geïnteresseerd in een samenwerking? Laat zeker van je horen via [email protected]

Meer info:

  • www.commonantwerpen.webs.com
  • www.facebook.com/CommonAntwerp

Links:

  • www.letsvlaanderen.be
  • www.demotech.org
  • www.transitie.be
  • www.velt.be
  • deauteur.bandcamp.com
  • criticalmassantwerpen.blogspot.be
  • www.facebook.com/OccupyAntwerp