Contact Us

Use the form on the right to contact us.

You can edit the text in this area, and change where the contact form on the right submits to, by entering edit mode using the modes on the bottom right. 

28 Vrijheidslaan
Koekelberg, Brussel, 1081
Belgium

+32 497552244

Blog

Open blog ter ere van de duurzame revolutie.

Column: Pleidooi voor meer luxe

Niel Staes

Ryan McGuirre  (cc)

Ryan McGuirre  (cc)

Als iedereen wereldwijd zou leven als een Belg, hadden we maar liefst 4,3 planeten nodig. Dat was het verdict van het Living Planet Report 2014 enkele weken geleden. Weet je nog, het stond op alle voorpagina’s. We werden even wakker geschud voor we collectief terug op snooze drukten. Als ik het regeerakkoord lees, ben ik er zelfs van overtuigd dat de wekker gewoon weg bespaard is.

De meeste Vlamingen hebben het hier dan ook goed. We leven in weelde. We leven zelfs in overvloed. Het klinkt dan een beetje bizar om te pleiten voor nog meer luxe. Dat staat immers ook voor overdaad en extravagantie. Het betekent ook meer consumeren dan je eigenlijk nodig hebt.

Ryan McGuirre  (cc)

Ryan McGuirre  (cc)

Binnen de economische wetenschappen is luxe een ongrijpbaar goed. Het is datgene waar je naar verlangt mocht je rijk genoeg zijn om het aan te schaffen. Zo schept men een wereld van luxueuze en inferieure dingen waarbinnen je steeds leeft met een minderwaardigheidscomplex. Een onstilbare honger naar meer. Spijtig genoeg laten we ons al te vaak verblinden door die logica van de economie. Die valt immers zelden te rijmen met de logica van het leven waar luxe net datgene is waar geen inferieur vervangexemplaar voor bestaat. Zaken zoals onze planeet en de tijd die je hebt om er op rond te lopen om er twee te noemen. Net daarom pleit ik voor meer luxe maar wel van een andere orde.

Genoeg is soms ook genoeg.

4.3 planeten consumeren mag dan wel leiden tot een luxueus leven, maar volhoudbaar is dat allerminst. Die ecologische overconsumptie moet dringend teruggedrongen worden. We moeten terugschakelen en zaken die we als alledaags beschouwen terug hun terechte status van luxe aanmeten. De 20e eeuwse illusie dat je op elke dag van het jaar eender wat van eender waar kan eten, moet eruit. Ook de Vlaamse verkavelingsmentaliteit, onze variant van de Amerikaanse suburb-levensstijl, uit de jaren '50 mag stilaan in de prullenbak. Jezelf verplaatsen met de auto moet de laatste optie worden, niet de eerste, en vlees was doorheen alle eeuwen een exclusief feestproduct. Waarom niet terugkeren naar die filosofie? Een 1-planeet-economie vereist meer luxe, niet minder.

Cristiano Betta (Flickr cc)

Cristiano Betta (Flickr cc)

Ik maakte ooit de vergelijking met de ochtenduren van een extravagant feestje. De DJ is al lang naar huis, de stoelen opgeruimd en de zaal geborsteld. De jonge organisatoren flikkeren met het licht. Tevergeefs want de dronken baby-boomers willen niet wijken. Het is hún feestje! En wat voor één! Maar de millenials hebben er genoeg van, ze zijn moe en ze staan voor een loodzware opdracht: een maatschappelijke mentaliteitswijziging waardoor een luxueus leven niet meer synoniem staat met materiële overconsumptie, maar een vernieuwde invulling krijgt.

TIJD VOOR EEN NIEUWE GOUDEN KOOI

In tegenstelling tot wat KBC ons ook wil wijsmaken, komen de wonderjaren van ons leven niet na ons pensioen. Een compleet ridicule notie trouwens. De beste jaren van je leven zijn elke seconde die je op deze bol mag doorbrengen in goede gezondheid. Meer en meer beginnen jongeren dit ook te beseffen en verzetten ze zich tegen het maatschappelijke korset dat je tot je 67e moeten dragen. Wat we vandaag bestempelen als kostbaar, zou alledaags moeten zijn. Tijd met je kinderen, tijd voor jezelf en vrienden, tijd voor cultuur, energie ook na de werkuren, een job die aansluit bij wie je bent, ... De gouden kooi van de 21e eeuw is niet gemaakt van goud, maar gemaakt uit tijd. In zo'n immateriële kooi mag je me gerust opsluiten. :-)

Niel Staes

Coverfoto: Ryan McGuirre (cc)