Contact Us

Use the form on the right to contact us.

You can edit the text in this area, and change where the contact form on the right submits to, by entering edit mode using the modes on the bottom right. 

28 Vrijheidslaan
Koekelberg, Brussel, 1081
Belgium

+32 497552244

Blog

Open blog ter ere van de duurzame revolutie.

10 mythes van duurzame consumptie

Floris Van Cauwelaert

gursky2

Norden, het samenwerkingsverband van Skandinavische landen, heeft een rapport "Improving Nordic policymaking by dispelling myths on sustainable consumption" gepubliceerd waarin 10 hardnekkige mythes over duurzame consumptie worden benoemd, ontleed en bestreden. Het rapport is vooral gericht aan beleidsmakers die keer op keer en met open ogen mee in de wereld van de mythologie tuinen. De 10 mythes geven we hieronder.  Het is stilaan gemeengoed dat de focus bij duurzame innovatie  steevast te eng is gericht op technologische vooruitgang. Volgens de auteur zitten die mythes er voor iets tussen. Zij pleiten voor sociale innovatie, nieuwe business modellen en anders consumeren. In hun woorden:

... Some persistent misconceptions – myths – about consumer behaviour have perpetuated in the mainstream discourse on sustainable consumption, especially in policy circles. Holding on to these myths encourages policy makers to place the main focus on technological innovation aiming at production and product efficiency, leaving social innovation, alternative value-creation models and sufficient consumption without much needed support.

De 10 mythes

Mythe #1: Groene consumptie is dé oplossing

Het geloof dat met behulp van technologische oplossingen producten zodanig duurzaam kunnen worden gemaakt dat ze de negatieve impact van onze consumptiepatronen kunnen indijken of zelfs helemaal oplossen

Mythe #2: Consumenten leiden de duurzame transitie

Uiteraard kan elke consument duurzame keuzes maken in het huishouden. Maar daarom de verantwoordelijkheid voor de duurzame transitie bij de individuele burgers en hun 'groene consumptie' leggen is een vorm van 'consumer scapegoatism'.

Mythe #3: Als iedereen iets doet, bereiken we heel wat

Eigenlijk is dit geen mythe maar een ware stelling. Maar de conditie 'als iedereen' lijkt torenhoog en wordt begrepen als: 'enkel als iedereen het doet, haalt het iets uit dat ik iets doe'. Dat leidt er in de realiteit vaker toe dat mensen gedemotiveerd geraken en hun gedrag niet wijzigen.

Mythe #4: Kleine duurzame acties hebben een domino-effect

Dit is het voet-in-de-deur-principe. Eens iemand ecologisch begint te ageren, volgen er nog meer acties. Als iemand papier  recycleert, zal die later ook wel biogroenten kopen. Niet bewezen.

Mythe #5: Betere informatie leidt tot duurzaam gedrag

Met meer en betere informatie, zullen mensen betere keuzes maken. De mythe hier is dat mensen rationale, economische wezens zijn die perfect voor- en nadelen afwegen. Klopt niet weten we via behavioral economics.

Mythe #6: Duurzaam gedrag, enkel uit eigenbelang

Vertel de mensen wat er in zit voor hen, en ze zullen op de kar springen. Zet sterk in op extrensieke waarde wat sowieso de denk- en gedragspatronen in lijn houdt met huidige consumptiepatronen. Resultaten vallen ook tegen wanneer het gaat om het opgeven van populaire zaken zoals op vakantie naar de zon met het vliegtuig. Ook wat als de gedragswijziging geen impact heeft op het eigenbelang?

Mythe #7: Duurzaam leven is voor holbewoners

Een hardnekkige mythe die vaak wordt gehoord, is dat duurzaam leven zoveel betekent als het stoppen van vooruitgang en lagere leefstandaarden aanvaarden. Dus moet je er mee leren leven, het is minder leuk, minder relax, het kost moeite. Deze mythe is sterk verbonden met mythe #8: dat veel consumeren ook veel geluk geeft. Het resultaat is dat mensen minder geneigd zijn duurzame keuzes te overwegen.

Mythe #8: Geld en consumptie maken gelukkig

Consumeren is geluk is consumeren is geluk. Je bent maar gelukkig, je bent maar iemand, als je kan consumeren.

Mythe #9: Bezit is fundamenteel

De redenering is schematisch de volgende: de liberale, democratische maatschappij is gebouwd op de notie dat privé-eigendom een fundamenteel recht is. Producten bezit je als je ze koopt. Veel consumptie is dus een must voor de liberale, democratische maatschappij. Tja. In 2001 werden in Europa 50 miljoen grote en 200 miljoen kleine electro-producten verkocht. Die consumptie neemt steeds toe. Tegelijkertijd daalt de totale tijd dat de producten worden gebruikt. Delen is dus een zinvol alternatief maar botst met diepgewortelde noties van burgerzin en eigenwaarde.

Mythe #10: Duurzaam consumptiebeleid is controversieel

Consumenten zijn soevereine wezens en 'de politiek' mag zich niet moeien. Politici die dat wel doen, verbranden hun vingers.

10-mythes-van-duurzame-consumptie-zeronaut